جلد 8، شماره 23 - ( 3-1380 )                   جلد 8 شماره 23 صفحات 71-74 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Malekpour S, Behtash H. INTRAMEDULLARY NAILING WITH REAMING TO TREAT NON-:union: OF TIBIA. RJMS. 2001; 8 (23) :71-74
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-323-fa.html
ملک‌پور سیروس، بهتاش حمید. بررسی شکستگیهای جوش نخورده تیبیا با استفاده از کونچر بعد از ریم کردن کانال داخل استخوان . مجله علوم پزشکی رازی. 1380; 8 (23) :71-74

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-323-fa.html


چکیده:   (5688 مشاهده)

    جوش‌نخوردن شکستگی تیبیا یکی از عوارض مهم ارتوپدی است. در این تحقیق 20 بیمار که با استفاده از متد کونچــر و ریم تحـــت درمان جوش‌نخوردگـــی استخوان تیبیا قرار گرفته بودند، بررسی گردیدنــد. این شکستگیها بطور اولیه، با روشهای بسته (گچ‌گیری، گچ‌گیری و میــخ) و جراحـی (گذاشتن پیچ و پلاک، “ DCP ” Dynamic Compression Plate ، کونچر و فیکساتور خارجی) تحت درمان قرار گرفته بودند که بعد از درمان اولیه هیچ‌گونه علایمی از جوش نخوردن مشاهده نشد. نهایتاً بیماران تحت جراحی کونچرگذاری و ریم‌کردن قرار گرفتنـــد. عمل جراحـــی در تمام موارد برروی تخــت شکستگی انجام شد. زانو در وضعیت 100-90 درجه قرار گرفت و برشی طولی ازقطب تحتانی استخوان کشکک (پاتلا) بطرف توبرکول تیبیا ـ درست از وسط لیگامان پاتلا ـ ‌ایجاد گردید. لیگامان فوق بطرف داخل ( Medial ) و خارج ( Lateral ) کشیده شد و بدینوسیله مدخل میله‌گذاری مشخص گردید.

در تمامی موارد جهت بیماران استئوتومی و یا رزکسیون فبیولا (حداقل بطول 2 سانتی‌متر) انجام گرفت. همچنین تمامی بیماران با استفاده از ستیغ ایلیاک ( iliac crest ) یا انتهای پروگزیمال تیبیا تحت پیوند ( graft ) استخوانی قرار گرفتند. کونچر مورد استفاده در تمامی بیماران کونچر استاندارد تیبیا بود. میانگین زمان مراجعه از ترومای اولیه تا جراحی جهت کونچر 1/10 ماه بود. مدت زمان لازم برای جوش‌خوردن (متوسط زمان بهبودی) 9/7 ماه بود. عوارض بعد از عمل فقط شامل 1 مورد (5%) شکستگی کونچر بود که بدون تعویض کونچر، گچ‌گیری انجام شد و در نهایت استخوان جوش خورد. عمل کونچرگذاری در این مطالعه موفقیتی در حدود 95% داشت و این رقم با میزان 96% در مطالعات آمریکا قابل مقایسه است. با توجه به این مطلب که مورد عارضه‌دار نیز در نهایت با موفقیت درمان شد و جوش‌خوردگی لازم حاصل گردید، می‌توان میزان موفقیت را حتی از این رقم نیز بالاتر قلمداد نمود.

متن کامل [PDF 158 kb]   (2341 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb