سودابه بساک نژاد، قدرت الله شاکری نژاد، کیهان فتحی، بنفشه مرادی، سارا شیرمردی،
جلد ۲۹، شماره ۲ - ( ۲-۱۴۰۱ )
چکیده
زمینه و هدف: زندگی با سرطان پستان، چالشهای قابلتوجهی را برای زنان ایجاد کرده است. به نظر میرسد مولفههای روانشناختی بسیاری در مواجهه با چالشهای همراه با درمان بیماری نقش دارد. هدف پژوهش حاضر نیز تعیین نقش ادراک از بیماری، حمایت اجتماعی ادراک شده و شیوههای مقابله با استرس در امید به زندگی زنان مبتلا به سرطان پستان بود.
روش کار: جامعهی مورد نظر زنان مبتلا به سرطان پستان در شهر اهواز بودند که از بین آنها ۶۰ زن داوطلب شرکت در پژوهش شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل فرم مختصر شدهی ادراک از بیماری (بردبنت، ۲۰۰۶)، حمایت اجتماعی ادراک شده چند بعدی (زیمت و همکاران، ۱۹۹۸)، سبکهای مقابلهای در موقعیتهای ویژه (بیلینگز و موس، ۱۹۸۱) و امید به زندگی (اشنایدر، ۱۹۹۱) بود. در این پژوهش به منظور تحلیل دادهها از رگرسیون چند متغیری استفاده شد.
یافتهها: یافتهها نشان داد که بین حمایت اجتماعی و سبک مقابلهای مسئله مدار با امید به زندگی بیماران مبتلا به سرطان پستان رابطه مثبت معنی داری وجود دارد (۰۰۱/۰(P= . همچنین، بین ادراک بیماری و سبک مقابلهای هیجان مدار با امید به زندگی بیماران مبتلا به سرطان پستان رابطه منفی معنی داری وجود دارد (۰۰۱/۰(P= .
نتیجهگیری: با توجه به اهمیت امید، در زندگی و درمان مبتلایان به سرطان، پیشنهاد میشود که کادر درمان و روان شناسان در مداخلات و پروتکل درمانی خود به نقش امید به زندگی بهویژه در مبتلایان به سرطان پستان توجه کنند.