زمینه و هدف: امروزه اثرات فعالیت بدنی و ورزش بر علائم آسم به طور گسترده مورد بررسی قرار گرفته است. در حالی که مشخص شده است که تمرین ورزشی سبب کاهش التهاب و بهبود ظرفیت هوازی و کیفیت زندگی می شود، آثار تمرینات تناوبی با شدت متوسط ​​و تمرینات مقاومتی در این بیماران هنوز قابل بررسی است. کاهش الگوهای فعالیت سبب تغییرات فیزیولوژیکی مضر و در نهایت اختلال در ظرفیت عملکردی در بیماران مبتلا به آسم می شود. با این حال، پیامدهای مزمن ضعف عضلانی محیطی مشاهده شده در آسم هنوز بحث برانگیز است و تمرینات عضلانی محیطی بر پاتوژنز این بیماری هنوز روشن نشده است. مطالعه بر روی اثرات تمرین تناوبی همراه با تمرین مقاومتی با شدت متوسط بسیار اندک است و اثرات فیزیولوژیکی انواع برنامه های تمرینی ورزشی در بیماران مبتلا به آسم هنوز به وضوح مشخص نیست. بنابراین، هدف مطالعه حاضر این بود که آیا چنین پاسخ‌هایی ممکن است با بهبود التهاب ریه، رمدلاسیون راه های هوایی و تحمل ورزشی در موش‌های مبتلا به آسم مرتبط باشد یا خیر.  

روش‌ها: موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار ابتدا به مدت 3 هفته تحت حساسیت زایی به اووالبومین و سپس 8 هفته تمرینات ورزشی با شدت متوسط ​​(تناوبی، مقاومتی یا ترکیبی)  همراه با حساسیت کم اوالبومین قرار گرفتند. حیوانات گروه تمرینات تناوبی، تمرینات را سه بار در هفته و به مدت 30 دقیقه (1 دقیقه دویدن / 2 دقیقه استراحت فعال، 60 تا 75 درصد حداکثر ظرفیت استقامتی) انجام دادند. گروه‌های تمرینات مقاومتی تمرین را در دستگاه اسکات انجام دادند (3 جلسه، 10-12 تکرار، استراحت بین ست ها 90 ثانیه، 3بار در هفته، 60 درصد از یک تکرار حداکثر(1RM) (به مدت 8 هفته). حیوانات گروه تمرینات ترکیبی هر دو پروتکل تمرین تناوبی و مقاومتی را انجام دادند. ایمونوگلوبولین E اختصاصی (IgE)، آنالیز مورفولوژیکی، بیان ایمونوهیستولوژیک نوتروفیل الاستاز و کلودین 5 و ظرفیت ورزش مورد ارزیابی قرار گرفت.

یافته ها: مشخصه های التهاب و رمدلاسیون آلرژیک راه هوایی ناشی از اوالبومین شامل افزایش ترشح سلول های التهابی (900٪) و تولید موکوس (786٪) و همچنین افزایش ضخامت عضلات صاف راه هوایی (171٪) (P < 0.05) در مقایسه با گروه کنترل بود. همه ویژگی‌ها در گروه‌های تمرینی حساس  شده با اوالبومین در مقایسه با گروه کنترل اوالبومین کمتر بود (P < 0.05). نتایج رنگ آمیزی بافت ریه به روش ایمونوهیستوشیمیایی نشان داد گروه‌های تمرینی سطوح نوتروفیل الاستاز و کلودین 5 پایین‌تری دارند.

نتیجه‌گیری: تمرینات ورزشی ترکیبی ( تمرینات تناوبی+ مقاومتی) آمادگی قلبی-ریوی و قدرت عضلانی را در حیوانات مبتلا به آسم مزمن بهبود بخشید که با بهبود التهاب و رمدلاسیون راه های هوایی همراه بود.