جلد 29، شماره 12 - ( 12-1401 )                   جلد 29 شماره 12 صفحات 432-424 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 01
Ethics code: 01
Clinical trials code: 01

XML English Abstract Print


دانشیار، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، Sama.abolmaali@gmail.com
چکیده:   (482 مشاهده)
زمینه و هدف: بررسی عوامل موثر در آمادگی فردی برای تغییر در جامعه دانشجویان که می­تواند نقش مهمی در اجرای برنامه های تغییر داشته باشند ضروری به نظر می­رسد، لذا هدف از این پژوهش، تبیین نقش باورهای اساسی و ویژگی­های شخصیتی بر آمادگی تغییر با میانجیگری خود تعیین­گری بود.
روش کار: روش پژوهش توصیفی همبستگی و روش تحلیل از نوع مدل­یابی معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهش شامل کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی در دانشکده­های واقع در دانشگاه آزاد رودهن، که با روش پیشنهادی شوماخر و لوماکس (2004) و روش نمونه گیری خوشه­ای چند مرحله­ای 400 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامه­ها پاسخ دادند و پس از حذف پرسشنامه­های مخدوش در نهایت، 375 پرسشنامه بررسی شد. برای جمع­آوری داده­ها از پرسشنامه­های ویژگی­های شخصیتی نئو مک گری و کاستا (1985)، باورهای اساسی کاتلین واپستاین (1992)، آمادگی برای تغییر اس لو (2006) و خود تعیین­گری با نیازهای بنیادین روان شناختی لاگواردیا و همکاران (2000) استفاده شد.
یافته ­ها: مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد که همه شاخص­های برازندگی، از پردازش مطلوب مدل ساختاری پژوهش با داده­های گرد آوری شده حمایت می­کند. از بین عامل های شخصیت، گشودگی و برون­گرایی به صورت مثبت و عامل­های روان رنجور خویی و وظیفه شناسی به صورت منفی و معنادار آمادگی برای تغییر را پیش بینی می­کند.
نتیجه­ گیری: به طور کلی می­توان نتیجه­گرفت که عوامل شناختی- اجتماعی و عوامل مربوط به فرد (باورها، انگیزش وشخصیت) به عنوان میانجی بین محرک­های بیرونی و رفتار در نظر می­شوند.
 
متن کامل [PDF 698 kb]   (175 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.