جلد 32، شماره 1 - ( 1-1404 )
جلد 32 شماره 1 صفحات 13-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: PhD thesis
Ethics code: IR.IAU.DAMGHAN.REC.1403.007
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mokhtari H, Zafari A, Nemati N. The Effect of A Period of Resistance-Interval Training Versus Resistance-Aerobic Training on Hormonal Changes and Muscle Performance in Trained Men. RJMS 2025; 32 (1) :1-13
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-8697-fa.html
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-8697-fa.html
مختاری هاشم، ظفری اردشیر، نعمتی نعمت الله. تاثیر یک دوره تمرین مقاومتی-تناوبی در مقابل تمرین مقاومتی-هوازی بر تغییرات هورمونی و عملکرد عضلانی در مردان تمرین کرده. مجله علوم پزشکی رازی. 1404; 32 (1) :1-13
هاشم مختاری1 
، اردشیر ظفری*2 ، نعمت الله نعمتی3
، اردشیر ظفری*2 ، نعمت الله نعمتی3
1- دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران،
2- استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران ،Ardeshir.zafari@gmail .com
3- استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران،
2- استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران ،
3- استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران،
چکیده: (1159 مشاهده)
زمینه و هدف: بر اساس تحقیقات پیشین سازگاریهای هورمونی و جسمانی ناشی از تمرین تحت تاثیر نوع تمرین میباشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر یک دوره تمرین مقاومتی-تناوبی در مقابل مقاومتی-هوازی بر تغییرات هورمونی و عملکرد عضلانی در مردان تمرین کرده انجام شد.
روش کار: در تحقیق نیمه تجربی حاضر تعداد 36 مرد تمرین کرده ساکن شهر مشهد داوطلب به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به سه گروه 12 نفری 1) تمرین مقاومتی، 2) تمرین مقاومتی-تمرین استقامتی و 3) تمرین مقاومتی-تمرین تناوبی بصورت تصادفی تقسیم شدند. مدت زمان مداخله تمرین هشت هفته و سه جلسه تمرین در هفته اجرا شد. برنامه تمرین مقاومتی با شدت 85 درصد یک تکرار بیشینه (3 ست طی 4 تا 6 تکرار) بود. تمرین تناوبی که شامل تلاش های 30 ثانیه ای با تمام سرعت برای 4 تا 6 تکرار بود (دورههای استراحت 5/4 دقیقه ریکاوری فعال مجزا گردید) و تمرین هوازی با شدت تمرین 70 درصد اکسیژن مصرفی بیشینه به مدت 30 دقیقه در هر جلسه تمرینی تکمیل گردید (گروههای تمرین موازی). برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد و کلیه فرضیهها در سطح 05/0>P آزمایش شدند.
یافتهها: افزایش تستوسترون در گروه مقاومتی نسبت به گروههای مقاومتی-تناوبی و مقاومتی-هوازی به صورت معنیداری بیشتر بود (001/0 >P)، ولی تفاوتی بین تغییرات تستوسترون بین دو گروه مقاومتی-تناوبی و مقاومتی-هوازی وجود نداشت (05/0<P). افزایش توان انفاری و قدرت عضلات پایین تنه در گروه تمرین مقاومتی نسبت به گروههای مقاومتی-تناوبی و مقاومتی-هوازی به صورت معنیداری بیشتر بود (001/0 >P)، همچنین افزایش توان انفجاری در گروه گروه مقاومتی-تناوبی نسبت به گروه مقاومتی-هوازی به صورت معنی داری بیشتر بود 001/0 >P) ولی تفاوتی در قدرت عضلات پایین تنه بین گروه تمرین مقاومتی و گروه مقاومتی-تناوبی مشاهده نشد (05/0<P).
نتیجهگیری: نتایج نشان داد که تمرین مقاومتی سبب بهبود وضعیت هورمونی، عملکرد و توده عضلانی در افراد تمرین کرده میشود، اما اضافه کردن تمرین موازی (تمرین مقاومتی-تناوبی) اثر تداخل کمتری در مقایسه با تمرین مقاومتی-هوازی در سازگاری هورمونی و عملکردی دارد.
a
روش کار: در تحقیق نیمه تجربی حاضر تعداد 36 مرد تمرین کرده ساکن شهر مشهد داوطلب به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به سه گروه 12 نفری 1) تمرین مقاومتی، 2) تمرین مقاومتی-تمرین استقامتی و 3) تمرین مقاومتی-تمرین تناوبی بصورت تصادفی تقسیم شدند. مدت زمان مداخله تمرین هشت هفته و سه جلسه تمرین در هفته اجرا شد. برنامه تمرین مقاومتی با شدت 85 درصد یک تکرار بیشینه (3 ست طی 4 تا 6 تکرار) بود. تمرین تناوبی که شامل تلاش های 30 ثانیه ای با تمام سرعت برای 4 تا 6 تکرار بود (دورههای استراحت 5/4 دقیقه ریکاوری فعال مجزا گردید) و تمرین هوازی با شدت تمرین 70 درصد اکسیژن مصرفی بیشینه به مدت 30 دقیقه در هر جلسه تمرینی تکمیل گردید (گروههای تمرین موازی). برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد و کلیه فرضیهها در سطح 05/0>P آزمایش شدند.
یافتهها: افزایش تستوسترون در گروه مقاومتی نسبت به گروههای مقاومتی-تناوبی و مقاومتی-هوازی به صورت معنیداری بیشتر بود (001/0 >P)، ولی تفاوتی بین تغییرات تستوسترون بین دو گروه مقاومتی-تناوبی و مقاومتی-هوازی وجود نداشت (05/0<P). افزایش توان انفاری و قدرت عضلات پایین تنه در گروه تمرین مقاومتی نسبت به گروههای مقاومتی-تناوبی و مقاومتی-هوازی به صورت معنیداری بیشتر بود (001/0 >P)، همچنین افزایش توان انفجاری در گروه گروه مقاومتی-تناوبی نسبت به گروه مقاومتی-هوازی به صورت معنی داری بیشتر بود 001/0 >P) ولی تفاوتی در قدرت عضلات پایین تنه بین گروه تمرین مقاومتی و گروه مقاومتی-تناوبی مشاهده نشد (05/0<P).
نتیجهگیری: نتایج نشان داد که تمرین مقاومتی سبب بهبود وضعیت هورمونی، عملکرد و توده عضلانی در افراد تمرین کرده میشود، اما اضافه کردن تمرین موازی (تمرین مقاومتی-تناوبی) اثر تداخل کمتری در مقایسه با تمرین مقاومتی-هوازی در سازگاری هورمونی و عملکردی دارد.
a
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
فیزیولوژی ورزش
ارسال پیام به نویسنده مسئول
