جلد 15 - بهار                   جلد 15 - بهار صفحات 97-108 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jafari, Z, Ahmadi, P, Ashayeri, H, Motesadi Zarandi, M. Auditory Steady State Response Findings in Adults with Auditory Neuropathy/Dys-synchrony. RJMS. 2008; 15 :97-108
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-901-fa.html
جعفری زهرا، احمدی پریچهر، عشایری حسن، متصدی زرندی مسعود. یافته‌های پاسخ برانگیخته پایدار شنوایی در بزرگسالان مبتلا به نوروپاتی/ناهمزمانی شنوایی . مجله علوم پزشکی رازی. 1387; 15 () :97-108

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-901-fa.html


چکیده:   (5357 مشاهده)

    زمینه و هدف: پاسخ برانگیخته پایدار شنوایی(ASSR)، یکی از پتانسیل‌های برانگیخته شنوایی است که در سال‌های اخیر، توجهات زیادی را به خود جلب کرده است. امروزه، از این آزمایش بیشتر برای تخمین آستانه‌های شنوایی تون ـ خالص(PTA) استفاده می‌شود. شواهد بالینی ASSR در همراهی با یافته‌های پاسخ میان‌رس شنوایی(AMLR) و پاسخ Hz40 از این فرض حمایت کرده است که بسته به میزان مدولاسیون محرک مورد استفاده در ASSR، مولدهای مغزی آن (ASSR) زیر قشری و یا قشری است. مطالعه حاضر با هدف گزارش یافته‌های ASSR و کاربرد آن روی گروهی از بزرگسالان جوان مبتلا به نوروپاتی/ناهمزمانی شنوایی(AN/AD) صورت گرفت. روش بررسی: مطالعه مقطعی ـ تحلیلی حاضر، روی 16 بزرگسال مبتلا به AN/AD(با میانگین سنی30/5±0/20 سال) و 28 فرد با شنوایی طبیعی(با میانگین سنی 8/3±0/22 سال) به عنوان گروه شاهد صورت گرفت. آزمایش ASSR با نرخ مدولاسیون بالا، در چهار فرکانس اکتاوی 500، 1000، 2000 و 4000 هرتز در هر دو گروه به روش تک گوشی انجام شد. برای مقایسه آستانه‌های شنوایی در ارزیابی رفتاری و در اندازه‌گیری ASSR در هر یک از دو گروه مورد مطالعه به تفکیک، از آزمون آماری تی مستقل استفاده شد. یافته‌ها: متوسط آستانه‌های شنوایی رفتاری در افراد مبتلا به AN/AD، در حد متوسط و متمرکز در فرکانس‌های پایین بود به طوری که در نزدیک به دو سوم افراد، شکل ادیوگرام از نوع افت فرکانس‌های پایین بود؛ یافته‌ای که در بزرگسالان مبتلا به این اختلال شایع است. با این حال در همه افراد صرف نظر از آستانه‌های شنوایی رفتاری، آستانه ASSR در چهار فرکانس مورد بررسی در حد عمیق به دست آمد، و بین نتایج PTA و ASSR تفاوت قابل ملاحظه ای وجود داشت. نتیجه‌گیری: اگر چه در شرایط بالینی، ASSR بیشتر از جنبه تخمین آستانه های شنوایی در جمعیت ها و مقادیر مختلف کم شنوایی مورد توجه است، اما در نوروپاتی/ناهمزمانی شنوایی، نتایج این آزمایش متفاوت و بیشتر از جنبه تشخیص افتراقی اختلال کمک کننده است. به طوری که با استفاده از محرک با نرخ مدولاسیون بالا، با هر میزان آستانه شنوایی رفتاری، آستانه های ASSR در حد شدید و عمیق یا غیر قابل ثبت است. با توجه به این که پاسخ شنوایی ساقه مغز(ABR) نیز در AN/AD همین یافته یا نتایج کاملا ناهنجار را نشان می‌دهد، به نظر می‌رسد جایگاه ثبت پاسخ در ABR و ASSR یکسان بوده، و همخوانی نتایج این دو پاسخ برانگیخته شنوایی در فرد مشکوک به AN/AD، نقص عملکرد ساقه مغز شنوایی را تایید می‌کند.

متن کامل [PDF 432 kb]   (1963 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مغز و اعصاب

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb