iumssj
جلد 26، شماره 11 - ( 11-1398 )                   جلد 26 شماره 11 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mousavi A, Shakibazadeh E, Sadeghi R, Tol A, Rahimi Foroushani A, Mohebbi B. The effect of educational intervention on physical activity self-efficacy and knowledge about benefits and safety among pregnant women. RJMS. 2020; 26 (11)
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-5813-fa.html
موسوی عاطفه سادات، شکیبازاده الهام، صادقی رویا، طل آذر، رحیمی فروشانی عباس، محبی بهرام. بررسی تأثیر مداخله آموزشی بر خودکارآمدی، آگاهی از منافع و نکات ایمنی در فعالیت بدنی زنان باردار. مجله علوم پزشکی رازی. 1398; 26 (11)

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-5813-fa.html


دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده بهداشت ، sadeghir@tums.ac.ir
چکیده:   (222 مشاهده)

زمینه و هدف: در طول دوران بارداری بنا به دلایلی همچون عدم آگاهی کافی از منافع فعالیت بدنی طی دوران بارداری و نداشتن خودکارآمدی کافی برای انجام فعالیت بدنی، سطح فعالیت بدنی زنان باردار کاهش پیدا می کند. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر مداخله آموزشی بر خودکارآمدی، آگاهی از منافع و نکات ایمنی در فعالیت بدنی زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی-درمانی جنوب تهران در سال 1397 اجرا شد.

روش کار: این مطالعه یک کارآزمایی کنترل دار تصادفی شده با دو گروه مداخله و کنترل بود. 144 زن باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی-درمانی جنوب تهران به صورت تخصیص تصادفی مراکز به دو گروه کنترل و مداخله (هر کدام 72 نفر) تقسیم شد. ابزار گردآوری اطلاعات سوالات زمینه ای، پرسشنامه های خودکارآمدی فعالیت بدنی، منافع فعالیت بدنی، نکات ایمنی فعالیت بدنی حین بارداری و نسخه کوتاه پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی (IPAQ) بود. در گروه مداخله، آموزش ها طی یک ماه به گروه مداخله ارائه گردید. جهت بررسی تاثیر مداخله، پرسشنامه ها 3 ماه بعد برای هر دو گروه مداخله و کنترل تکمیل گردید. برای توصیف متغیرهای کمی از میانگین و انحراف معیار و برای متغیرهای کیفی از فراوانی و درصد، همچنین برای مقایسه دو گروه از آزمون t-تست و در یک گروه، قبل و بعد از آزمون t-زوجی و برای متغیرهای کیفی، آزمون مک نمار استفاده شد. برای نشان دادن تاثیر آموزش با کنترل عوامل مخدوشگر از آنالیز کواریانس استفاده گردید. سپس داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 24 در سطح معنی داری کمتر از 05/ 0 مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت.

یافته ها: متغیرهای زمینه ای به جز سن ازدواج (p=0/400) و میزان تحصیلات همسر (p=0/032) بین دو گروه با هم اختلاف معنادار نداشتند (در گروه مداخله میانگین سن ازدواج بیشتر بود). میانگین نمره خودکارآمدی در دو گروه قبل از آموزش با هم اختلاف معنادار نداشتند ولی میانگین (انحراف معیار) نمره خودکارآمدی فعالیت بدنی بعد از مداخله در دو گروه (p=0/014)، همچنین در گروه مداخله قبل و بعد از آموزش با هم اختلاف معناداری داشتند (p<0/001). نمره آگاهی از منافع (قبل از آموزش p=0/552 ، بعد از آموزش p=0/002) و نکات ایمنی فعالیت بدنی (قبل از آموزش p=0/95، بعد از آموزش 0/001>p) در دوران بارداری قبل از آموزش با هم اختلاف معنادار نداشتند ولی بعد از آموزش بین دو گروه اختلاف معنادار مشاهده شد. در گروه مداخله قبل و بعد از آموزش از نظر وضعیت فعالیت بدنی اختلاف معناداری مشاهده شد (p=0/002).

نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که انجام یک مداخله آگاهی بخش می تواند برای بهبود آگاهی زنان باردار از منافع و نکات ایمنی فعالیت بدنی در دوران بارداری و همچنین بهبود خودکارآمدی آنان برای انجام فعالیت بدنی در دوران بارداری موثر باشد.

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آموزش بهداشت

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb