iumssj
جلد 26، شماره 10 - ( 10-1398 )                   جلد 26 شماره 10 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Akbari N, peeri M, Azarbayjani M A, Delfan M. Comparison of the effect of 8 weeks of continuous and high intensity interval training on the gene expression of TIMP-2 and MMP-2 in male diabetic rats. RJMS. 2019; 26 (10)
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-5702-fa.html
اکبری ندا، پیری مقصود، آذربایجانی محمد علی، دلفان مریم. مقایسه اثر 8 هفته تمرین هوازی تداومی و تناوبی شدید (HIIT) بر بیان ژن‌های TIMP-2 و MMP-2 در میوکارد موش های صحرایی نر مدل دیابتی. مجله علوم پزشکی رازی. 1398; 26 (10)

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-5702-fa.html


دانشگاه آزاد اسلامی، بزرگراه امام علی (ع) – بلوار ارتش , خیابان شهید سوهانی , مجتمع دانشگاهی ولایت , سوهانک ، تهران ، ، m.peeri@iautcb.ac.ir
چکیده:   (187 مشاهده)
مقدمه: تمرینات ورزشی منظم یکی از راه حل­های موثر در پیشگیری از بروز بیماری­های قلبی-عروقی در بیماران دیابتی نوع دو است. هدف از این مطالعه مقایسه اثر 8 هفته تمرین هوازی تداومی و تناوبی شدید (HIIT) بر بیان ژن­های TIMP-2 و MMP-2 در میوکارد موش های صحرایی نر مدل دیابتی بود.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع تجربی است . بدین منظور 21 سر موش نر دیابتی به سه گروه 7 تایی;  تمرین هوازی تدوامی(CT) , تناوبی شدید (HIIT) و کنترل (C) تقسیم شدند . القاء دیابت به صورت پلت با رژیم غذایی پرچرب    (30 درصد چربی و 25 درصد فروکتوز) به مدت 24 هفته انجام شد. پس از آخرین جلسه تمرین و ریکاوری بعد از آن، آزمودنی­ها قربانی و بطن چپ آن ها استخراج شد. جهت سنجش گلوکز پلاسما از روش گلوکز اکسیداز، برای اندازه گیری مقادیر انسولین از روش الایزا، و برای سنجش شاخص مقاومت به انسولین از روش HOMA-IR استفاده شد. همچنین جهت تعیین بیان ژن های TIMP-2‌ و MMP-2 از روش PCRReal time- و مقایسه گروه ها توسط آزمون تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی Tuckey برای تعیین اختلاف بین گروهی در سطح آلفای 5% استفاده شد.
یافته ها: بیان ژن MMP-2  در گروه HIIT نسبت به دو گروه تمرین CT (01/0P=) و کنترل (001/0P=) کاهش معناداری را نشان داد . مقدار ژن TIMP-2 نیز در هر دو گروه تمرین CT (03/0P=  ) وHIIT (001/0P=) نسبت به گروه کنترل افزایش معناداری را نشان داد. وزن در گروه ها نسبت به گروه کنترل هیچ تغییر معناداری را نشان نداد. گلوکز و انسولین در گروه های تمرینی نسبت به گروه کنترل معناداری را نشان داد و HIIT نسبت به گروه تمرین تداومی در این دو فاکتور تفاوت معناداری را نشان نداد.
نتیجه گیری: بر اساس یافته های بدست آمده می توان چنین نتیجه گیری کرد 8 هفته تمرینHIIT با تاثیر بالاتر بر کاهش بیان ژن MMP-2 و افزایش مقدار ژن TIMP-2در میوکارد موش های صحرایی دیابتی بد تنظیمی ژنی را تعدیل کرده و احتمالا می تواند کاردیومیوپاتی دیابتی را بهبود بخشد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb