نسخه ی زودآیند- مقالات پذیرفته شده آذر                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی ، akbariteach@gmail.com
چکیده:   (62 مشاهده)
چکیده:
مقدمه: مدارک واضحی جهت حمایت از اهمیت فعالیت بدنی منظم وهمچنین مصرف مواد آنتی ‌اکسیدانی در پیشگیری و یا کنترل بیماری‌های قلبی و عروقی بویژه آن دسته از بیماری هایی که موجب آپوپتوز قلبی می شود،وجود دارد. هدف ما در این پژوهش تعیین اثر همزمان شش هفته تمرین هوازی در آب و مکمل کروسین بر بیان ژن‌کاسپاز 3 کاردیومایوسیتی در رت‌های نر مسموم شده با پراکسید هیدروژن بود.
روش‌شناسی:  36رت‌ نرصحرایی نژاد ویستار جوان با میانگین وزن 180-200 گرم به طور تصادفی به شش گروه شش‌تایی  شامل شم تزریق(سالین)، پراکسید هیدروژن، پراکسید هیدروژن و کروسین، پراکسید هیدروژن و فعالیت در آب، پراکسید هیدروژن و فعالیت در آب وکروسین  و گروه کنترل تقسیم شدند. پروتکل فعالیت در آب در دو مرحله بصورت آموزش و تمرین برگزار شد که مرحله آموزش در هفته اول، فعالیت در آب در هر روز 10 دقیقه تمدید شد تا به 60 دقیقه رسید، سپس مرحله تمرین 60 دقیقه و 5 روز در هفته و به مدت 6 هفته اجرا شد. برای  القاء  به میزان 1 میلی‌مول بر کیلوگرم به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن برای 3 هفته و یک روز درمیان به صورت زیر صفاقی و 30 دقیقه قبل از تمرین تزریق صورت گرفت. کروسین با خلوص 98 درصد و دوز 5/12میلی‌گرم بر کیلوگرم بصورت روزانه با 5 سی‌سی آب مقطر در ناحیه صفاق تزریق شد. رت‌ها 48 ساعت پس از آخرین جلسه فعالیت در آب توسط گاز CO2 قربانی شده و نمونه‌ها بعد از جراحی بلافاصله به نیتروژن مایع انتقال داده شدند، استخراج RNA به روش دستی توسط محلول ترایزول شرکت سیگما انجام گرفت. سپس برای سنتز cDNA از RNA استخراج شده توسط کیت سنتز cDNA با کیت فرمنتاز استفاده شد. در نهایت برای بیان ژن‌ کاسپاز 3 از دستگاه Real Time PCR شرکت ABI Step One استفاده شد. جهت تایید بروز آپوپتوز، نمونه‌های بافتی با روش تانل مورد سنجش قرار گرفتند. تحلیل آماری، با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف از نظر توزیع طبیعی بررسی شدندو سپس از تجانس واریانس (آزمون لوین) و داده‌های پرت بررسی شدند در نهایت از آزمون تحلیل واریانس یک راهه برای بررسی فرضیه های آماری استفاده گردید و آزمون تعقیبی شفه استفاده شد.
یافته‌ها: القای آب اکسیژنه با افزایش معنی‌داری در بیان ژن کاسپاز 3  همراه بود و شش هفته فعالیت در آب منجر به کاهش معنی‌داری در بیان ژن کاسپاز 3 در بافت میوکارد‌ی رت‌ها شد، همچنین تعامل شش هفته فعالیت در آب و القای کروسین اثر هم‌افزایی در کاهش کاسپاز 3 داشت که در نتایج تانل، کاملا قابل مشاهده است.
نتیجه‌گیری: فعالیت منظم در آب و همچنین مصرف کروسین نیز جداگانه منجر به کاهش معنی‌داری در بیان ژن. کاسپاز3 در بافت میوکارد رت‌ها شد. از سوی دیگر تلفیق تمرین و کروسین تاثیر سینرژیک در مهار بیان ژن کاسپاز3 در رت‌های مسموم شده با آّب اکسیژنه داشت.
چکیده:
مقدمه: مدارک واضحی جهت حمایت از اهمیت فعالیت بدنی منظم وهمچنین مصرف مواد آنتی ‌اکسیدانی در پیشگیری و یا کنترل بیماری‌های قلبی و عروقی بویژه آن دسته از بیماری هایی که موجب آپوپتوز قلبی می شود،وجود دارد. هدف ما در این پژوهش تعیین اثر همزمان شش هفته تمرین هوازی در آب و مکمل کروسین بر بیان ژن‌کاسپاز 3 کاردیومایوسیتی در رت‌های نر مسموم شده با پراکسید هیدروژن بود.
روش‌شناسی:  36رت‌ نرصحرایی نژاد ویستار جوان با میانگین وزن 180-200 گرم به طور تصادفی به شش گروه شش‌تایی  شامل شم تزریق(سالین)، پراکسید هیدروژن، پراکسید هیدروژن و کروسین، پراکسید هیدروژن و فعالیت در آب، پراکسید هیدروژن و فعالیت در آب وکروسین  و گروه کنترل تقسیم شدند. پروتکل فعالیت در آب در دو مرحله بصورت آموزش و تمرین برگزار شد که مرحله آموزش در هفته اول، فعالیت در آب در هر روز 10 دقیقه تمدید شد تا به 60 دقیقه رسید، سپس مرحله تمرین 60 دقیقه و 5 روز در هفته و به مدت 6 هفته اجرا شد. برای  القاء  به میزان 1 میلی‌مول بر کیلوگرم به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن برای 3 هفته و یک روز درمیان به صورت زیر صفاقی و 30 دقیقه قبل از تمرین تزریق صورت گرفت. کروسین با خلوص 98 درصد و دوز 5/12میلی‌گرم بر کیلوگرم بصورت روزانه با 5 سی‌سی آب مقطر در ناحیه صفاق تزریق شد. رت‌ها 48 ساعت پس از آخرین جلسه فعالیت در آب توسط گاز CO2 قربانی شده و نمونه‌ها بعد از جراحی بلافاصله به نیتروژن مایع انتقال داده شدند، استخراج RNA به روش دستی توسط محلول ترایزول شرکت سیگما انجام گرفت. سپس برای سنتز cDNA از RNA استخراج شده توسط کیت سنتز cDNA با کیت فرمنتاز استفاده شد. در نهایت برای بیان ژن‌ کاسپاز 3 از دستگاه Real Time PCR شرکت ABI Step One استفاده شد. جهت تایید بروز آپوپتوز، نمونه‌های بافتی با روش تانل مورد سنجش قرار گرفتند. تحلیل آماری، با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف از نظر توزیع طبیعی بررسی شدندو سپس از تجانس واریانس (آزمون لوین) و داده‌های پرت بررسی شدند در نهایت از آزمون تحلیل واریانس یک راهه برای بررسی فرضیه های آماری استفاده گردید و آزمون تعقیبی شفه استفاده شد.
یافته‌ها: القای آب اکسیژنه با افزایش معنی‌داری در بیان ژن کاسپاز 3  همراه بود و شش هفته فعالیت در آب منجر به کاهش معنی‌داری در بیان ژن کاسپاز 3 در بافت میوکارد‌ی رت‌ها شد، همچنین تعامل شش هفته فعالیت در آب و القای کروسین اثر هم‌افزایی در کاهش کاسپاز 3 داشت که در نتایج تانل، کاملا قابل مشاهده است.
نتیجه‌گیری: فعالیت منظم در آب و همچنین مصرف کروسین نیز جداگانه منجر به کاهش معنی‌داری در بیان ژن. کاسپاز3 در بافت میوکارد رت‌ها شد. از سوی دیگر تلفیق تمرین و کروسین تاثیر سینرژیک در مهار بیان ژن کاسپاز3 در رت‌های مسموم شده با آّب اکسیژنه داشت.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb