XML English Abstract Print


مرکز تحقیقات سوختگی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، بیمارستان حضرت فاطمه (س)
چکیده:   (59 مشاهده)
زمینه و هدف: سوختگی عمده­ترین تأثیر را روی کیفیت زندگی بیماران گذاشته و سبب مختل شدن رفاه جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی در آنان می­شود. این پژوهش با هدف تأثیر برنامه درمانی مبتنی بر الگوی روانی- اجتماعی بر بهبود کیفیت زندگی در افراد مبتلا به PTSD ناشی از سوانح سوختگی انجام شد.
روش کار: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش­آزمون – پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه بیماران مراجعه­کننده به بیمارستان سوانح سوختگی شهید مطهری تهران در سال 1396 بود که با استفاده از نمونه­گیری تصادفی ساده تعداد 30 بیمار با تشخیص PTSD، در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارها شامل مصاحبه نیمه­ساختاریافته تشخیصی بر اساس DSM-5، فهرست اختلال استرس پس از ضربه(PCL-5)، پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (WHOQOL-26) بود. برنامه درمانی در طی 12 جلسه برگزار شد و پس از گذشت دو ماه مجدد از گروه آزمایش پیگیری به عمل آمد و نتایج با استفاده از تحلیل کواریانس  چند متغیره و تی همبسته تحلیل گردید.
یافته­ها: نتایج تحلیل کواریانس چندمتغیری نشان داد مقدار F به­دست آمده برای ابعاد کیفیت زندگی شامل بعد جسمی (04/0P>)، بعد روانی (03/0P>)، بعد اجتماعی (09/0P>) و بعد محیط فیزیکی (04/0P>)، در سطح 05/0 معنی­دار است و برنامه درمانی مبتنی بر الگوی روانی - اجتماعی بر ابعاد کیفیت زندگی مؤثر است. نتایج آزمون t وابسته جهت بررسی میزان ماندگاری تأثیر برنامه درمانی هم در سطح 05/0 معنی­دار است.
نتیجه­گیری: برنامه درمانی روانی- اجتماعی به‌عنوان درمانی مؤثر و ویژه می­تواند برای بهبود کیفیت زندگی افراد دچار اختلال استرس پس از ضربه ناشی از سوختگی استفاده شود.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb