جلد 24، شماره 156 - ( 3-1396 )                   جلد 24 شماره 156 صفحات 32-41 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

niksolat M, minaeian S, khodabandelou N, zandieh Z. The effect of probiotics in the prevention of urinary tract infections in elderly patients hospitalized in intensive care units. RJMS. 2017; 24 (156) :32-41
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-4646-fa.html
طالبی طاهر مهشید، نیک صولت مریم، میناییان سارا، خدابنده لو نیلوفر، زندیه ژاله. بررسی اثر پروبیوتیک بر پیشگیری از عفونت ادراری بیمارستانی در سالمندان بستری در بخش مراقبت‌های ویژه . مجله علوم پزشکی رازی. 1396; 24 (156) :32-41

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-4646-fa.html


استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران
چکیده:   (848 مشاهده)

زمینه و هدف: عفونت دستگاه ادراری  شایع‌ترین عفونت اکتسابی از بیمارستان است و افراد سالمند بستری شده در بخش مراقبت‏های ویژه به شدت مستعد ابتلا به این عفونت می‎باشند. در مطالعه‎ی حاضر با توجه به این فرضیه که ارگانیسم‏های پروبیوتیک می‎توانند نماینده یک مداخله موثر و ایمن برای اهداف کنترل عفونت باشند نقش یک پروبیوتیک متشکل از 4 سویه لاکتوباسیل در پیشگیری از عفونت ادراری دربیماران سالمند بستری در بخش‌های مراقبت ویژه مورد بررسی قرار گرفت.
روش کار: یک مطالعه تصادفی دو سر کور کنترل شده با پلاسبو، بر روی 50 بیمار سالمند بستری در بخش‌های مراقبت ویژه انجام شد. بیماران به طور تصادفی  پروبیوتیک حاوی CFU 107×5 باکتری لیپوفیلیزه زنده از چهار سویه لاکتوباسیلوس (لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس، لاکتوباسیلوس رامنوسوس، لاکتوباسیلوس گاسری و لاکتوباسیلوس پلانتارم) و یا پلاسبو را به صورت دو بار در روز برای هفت روز دریافت کردند. قبل از شروع و در روز چهاردهم مطالعه  دو گروه از نظر سطح CRP (C-reactive protein) و نتایج آزمایشات کشت ادرار و لکوسیتوری مقایسه شدند. نمره  APACHE II و وضعیت حیات در پیگیری یک ماهه نیز اندازه گیری شد.
یافته‌ها: استفاده از پروبیوتیک به طور معنی‌داری تعداد موارد لکوسیتوری  (002/0p=) و کشت ادرار مثبت (002/0p=) را  در گروه پروبیوتیک نسبت به پلاسبو کاهش داد.  استفاده از پروبیوتیک هیچ اثر قابل توجهی بر روی سطح CRP نداشت. علی رغم کاهش نمره ارزیابی فیزیولوژی حاد و سلامت مزمن (APACHE II) و پایین تر بودن نرخ مرگ و میر در گروه پروبیوتیک نسبت به گروه پلاسبو، این تفاوت‏ها از لحاظ آماری معنی دار نبودند.
نتیجهگیری: پروبیوتیک‏ها می‏توانند به طور قابل توجهی از بروز عفونت ادراری در بیماران سالمند بستری در بخش مراقبت ویژه جلوگیری کنند و تجویز آن با یک تغییر معنی دار در میکروفلور دستگاه ادراری و کاهش کلونیزاسیون پاتوژن‏ها همراه است؛ بنابراین پروبیوتیک‏ها می‏توانند به عنوان یک درمان کمکی در بیماران بدحال در نظر گرفته شوند.
 

متن کامل [DOCX 85 kb]   (357 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بیماریهای عفونی

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb