جلد 10، شماره 36 - ( 9-1382 )                   جلد 10 شماره 36 صفحات 611-617 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Memarzadeh M, Moradi Lakeh M. COMPARISON OF PULSATILE GNRH AND HUMAN GONADOTROPINS (HMG+HCG) FOR THE TREATMENT OF INFERTILITY IN HYPOGONADOTROPIC HYPOGONADIC WOMEN (17-YEAR EXPERIENCE). RJMS. 2003; 10 (36) :611-617
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-208-fa.html
معمارزاده محمدتقی، مرادی‌لاکه مازیار. مقایسه تجویز GnRH به صورت موجی(Pulsatile GnRH) با گنادوترپین‌های انسانی(HMG+HCG) در درمان ناباروری زنان مبتلا به هیپوگنادوتروپین هیپوگنادیسم: تجربه 17 ساله . مجله علوم پزشکی رازی. 1382; 10 (36) :611-617

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-208-fa.html


چکیده:   (6451 مشاهده)
این مطالعه به منظور مقایسه نتیجه درمان بیماران مبتلا به هیپوگنادوتروپین هیپوگنادیسم توسط GnRH به صورت موجی با گنادوترویپن‌ها( HMG+HCG ) انجام شد. همچنین اثر فاکتورهایی که با شدت بیماری در ارتباط هستند (سطح سرمی FSH ، LH ، استرادیول و مرحله بلوغ بیمار در موقع مراجعه) روی پاسخ بیماران به درمان، مورد بررسی قرار گرفت. این مطالعه روی اطلاعات موجود( Existing data ) از بیماران مبتلا به هیپوگنادوتروپین هیپوگنادیسم که طی سالهای 1363 تا 1380 تحت درمان با GnRH به صورت موجی یا گنادوتروپین‌ها بودند، انجام شد. در ابتدا زنان مبتلا به آمنوره با علتهای دیگر، کنار گذاشته شدند و پس از تایید تشخیص توسط یافته‌های بالینی و پاراکلینیک، به روش غیرتصادفی تحت درمان با یکی از 2 روش درمانی قرار گرفتند. درمان با HMG بر حسب وزن بیمار از 12 تا 65 ویال در هر سیکل متفاوت بود. GnRH به صورت موجی( Pulsatile ) به مقدار 20 میکروگرم هر 2 ساعت برای 14 تا 20 روز در سیکل تجویز می‌شد. پس از آنکه قطر فولیکول غالب تخمدان به 18 میلیمتر می‌رسید، تجویز دارو قطع و فاز ترشحی با HCG ادامه می‌یافت. میزان بروز حاملگی ترم در مجموعه بیماران مبتلا به هیپوگنادوتروپین هیپوگنادیسم تحت درمان با 2 روش، 7/69% (به ازای هر زن) یا 2/17% (به ازای هر سیکل) بود. میزان بروز حاملگی به دنبال تجویز HCG + HMG ، 9/17% به ازای هر سیکل و به دنبال تجویز GnRH به صورت موجی، 5/15% به ازای هر سیکل بود که تفاوت آماری معنی‌داری نداشت. بروز چند قلویی در روش تجویز GnRH به صورت موجی، به شکل معنی‌داری کمتر از تجویز HMG بود(03/0= P ). هیچ موردی از سندرم تحریک بیش از حد و شدید تخمدانی ( Ovarian Hyperstimulation syndrome = OHSS ) در تجویز GnRH به صورت موجی دیده نشد، در حالی که میزان بروز آن به دنبال تجویز HMG ، 3% بود که تفاوت معنی‌دار نمی‌باشد. میزان موفقیت، در درمان زنان مبتلا به هیپوگنادوتروپین هیپوگنادیسم در هر دو روش (تجویز GnRH به صورت موجی و تجویز HMG ) عالی بود و تفاوت بارزی وجود نداشت اما در موارد تجویز GnRH به صورت موجی، تحریک تخمدانی و بروز عوارض کمتر بوده است.
متن کامل [PDF 305 kb]   (2132 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: زنان و زایمان

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb