fa تاثیر درمان با گاماگلبولین وریدی در میوپاتی‌های التهابی مقاوم به درمان‌های رایج روماتولوژی Rheumatology پژوهشي Research <p style="DIRECTION: rtl">    قدم اصلی در درمان دارویی بیماری‌های التهابی عضله کورتیکواسترویید و گاهی داروهای سرکوب‌گر ایمنی می‌باشد. از آن جا که در بعضی مواقع بیماران به این درمان‌ها مقاوم می‌شوند و از سوی دیگر این داروها عوارض زیادی در دراز مدت دارند، درمان‌های دیگری از جمله ایمنوگلبولین وریدی(IVIG) به کار گرفته شده‌اند. براساس این مطلب مطالعه حاضر جهت بررسی اثرات IVIG صورت گرفت. در این مطالعه 5 بیمار بزرگسال(4 زن و 1 مرد) با متوسط سنی 49 سال که مبتلا به میوپاتی التهابی(3 نفر پلی‌میوزیت و 2 نفر درماتومیوزیت) و مقاوم به درمان بودند، برای آن‌ها IVIG با دوز بالا تجویز شد. قبل از درمان ذکر شده، بیماران درمان‌های معمول مانند پردنیزولون(5 نفر)، متوترکسات(2 نفر)، آزاتیوپرین(3 نفر) و هیدروکسی کلروکین(1 نفر) دریافت کرده بودند. در این بیماران IVIG به میزان 2 گرم به ازای کیلوگرم در عرض 4 روز در هر ماه تجویز گردید و ارزیابی براساس قدرت عضلات پروگزیمال، میزان گرفتاری مری و آنزیم‌های عضله صورت گرفت. متوسط قدرت عضلانی قبل و بعد از پایان دوره IVIG به طور چشم‌گیری بهبود پیدا کرد و عارضه دارویی وجود نداشت. یک بیمار به علت سرطان کولون فوت کرد و 1 بیمار 2 سال بعد از پایان دوره IVIG دچار عود شد. این مطالعه موثر بودن IVIG در درمان پلی‌میوزیت و درماتومیوزیت مقاوم به درمان‌های معمول را تایید کرد بدین معنی که این درمان می‌تواند جای‌گزین سایر درمان‌ها شده یا در کاهش دوز استرویید و سایر داروهای سایتوتوکسیک مفید باشد.  </p><p>         <br></p> The mainstay of pharmacologic therapy in patients with inflammatory myositis is corticosteroid and sometimes immunosuppressive drugs. However, because patients sometimes become refractory to these drugs and since these drugs have potential short and long-term toxicities, an alternate therapy is highly desirable. Therefore, a pilot study was initiated using intravenous gammaglobulin(IVIG) in the treatment of inflammatory myositis. Five adult patients (4 female, 1 male), with mean age of 49 years and chronic refractory myositis (3 polymyositis, 2 dermatomyositis) were treated with high dose of IVIG after the patients had received the following traditional treatments: Prednisolone(n=5), Methotrexate(n=2), Azathioprine(n=3), and Hydroxychloroquine(n=1). Patients received 2gr/kg IVIG 4 days per month. The clinical assessment involved the evaluation of proximal muscle power, esophageal disorder and muscle enzyme level(CPK-LDH). Mean muscle power was estimated before and after IVIG therapy and was found to be significanlty improved. Side effect was absent. One patient died due to colon cancer, and one patient with polymyositis relapsed two years after the discontinuation of IVIG. The present study showed the effectiveness of IVIG in the treatment of polymyositis and dermatomyositis, replacing or reducing steroid and immunosuppressive medication. ،: 1 – پلی‌میوزیت ،2 – درماتومیوزیت ،3 – IVIG Key Words: 1) Polymyositis 2) Dermatomyositis 3) IVIG 973 978 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-122&slc_lang=fa&sid=1 F Shirani فاطمه شیرانی 3900319475328460015435 3900319475328460015435 Yes J Forghani Zadeh جعفر فرقانی‌زاده 3900319475328460015436 3900319475328460015436 No