fa بررسی تأثیر سرم موش حامله بر روی سلولهای دندریتیک در القاء تحریک لنفوسیت‌های T و تولید سیتوکین‌های IL-10 و IFN-γ Dendritic Cells and Antigen Specific T Cell Responses: Effect of Pregnant Mouse Serum ایمنی‌شناسی Immunology پژوهشي Research <p></p><p>    زمینه و هدف: رد نشدن جنین نیمه آلوژن به ‌وسیله سیستم ایمنی مادر، موضوعی است که مدت نیم قرن، مورد توجه محققین بوده است و در مورد چگونگی این پدیده، پیشنهادات متعددی ارائه گردیده است. تئوری غلبه پاسخ ایمنی Th2(T helper 2) در سطح تماس مادر- جنین طی حاملگی موفق، جزء فرضیه‌هائی است که از جوانب مختلف مورد تأیید قرار گرفته است، ولی در مورد اثرات سیستمیک حاملگی بر سیستم ایمنی، نظریه‌های ضد و نقیض زیادی وجود دارند. سلولهای دندریتیک، به ‌عنوان تواناترین فعال کننده لنفوسیت‌های T دست نخورده، قابلیت القاء پاسخ ایمنی و همچنین القاء تحمل ایمنی را به صورت همزمان دارا می‌باشند. این سلولها همچنین می‌توانند باعث جهت‌گیری سلولهای Th به سمت Th1 یا Th2 شوند. بنابراین به نظر می‌رسد که سلولهای دندریتیک به عنوان یکی از عوامل مؤثر، در تنظیم پاسخ ایمنی طی حاملگی نقش مهمی را بعهده داشته ‌باشند. این مطالعه با هدف بررسی اثر سرم موش حامله بر توانایی سلولهای دندریتیک در تحریک پاسخ اختصاصی به آنتی‌ژن در لنفوسیت‌های T و همچنین القاء پروفایل سیتوکینی در آنها انجام گرفت. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، سرم موشهای حامله آلوژنیک(Balb/cC57BL/6) بین روزهای 11-9 (اواسط) حاملگی جمع‌آوری شد. سلولهای دندریتیک، طی روشی سه مرحله‌ای شامل هضم آنزیمی بافت طحال با کلاژناز، جداسازی سلولهای کم چگال به کمک محیط گرادیان غلظت نایکودنز و سرانجام چسبندگی به پلاستیک، از طحال موشهای Balb/c جدا شدند. میزان خلوص سلولهای دندریتیک جدا شده، با کمک آنتی‌بادی ضد شاخص CD11c و روش فلوسیتومتری تعیین گردید. سلولهای دندریتیک با Conalbumin ، به‌عنوان آنتی‌ژن خارجی، طی کشت شبانه بارگذاری شدند. به تعدادی از کشت‌ها، سرم موش حامله با غلظت نهایی 5/2% اضافه گردید. دو گروه دیگر از سلولهای دندریتیک طی بارگذاری با آنتی‌ژن، به ترتیب با سرم موشهای ماده غیرحامله و FBS(Fetal bovine serum)، مجاور شدند. سلولهای دندریتیک بارگذاری شده، به کف دست موشها تزریق گردیدنــد. گره‌هــای لنفاوی براکیــال(ناحیه‌ای) موشهــای ایمن شده، برداشته شد و سلولهای آن در حضور Conalbumin کشت داده شدند. میزان تکثیر لنفوسیت‌ها پس از 5 روز با استفاده از تایمیدیــن رادیواکتیـو اندازه‌گیری شد. تولید IFN-(Interferon-γ) و IL-10(Interleukin-10) به ‌وسیله سلولهای T تحریک شده، با استفاده از تکنیک Sandwich ELISA (Sandwich Enzyme-Linked Immunoadsorbent assay)، در سوپ رویی حاصل از کشت لنفوسیت‌های T، تعیین گردید. نتایج بدست آمده با استفاده از آزمون غیر پارامتری Mann-whitney مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج بدست آمده نشان دادند که سلولهای دندریتیک بارگذاری شده با آنتی‌ژن، در مجاورت سرم غیرحامله، باعث القاء پاسخ تکثیری قوی در سلولهای T شدند و همچنین تولید مقادیر زیادی از IFN- و IL-10 را درآنها القاء نمودند، ولی مجاورسازی سلولهای دندریتیک با سرم موش حامله، توانایی آنها را در القاء پاسخ تکثیری اختصاصی آنتی‌ژن در لنفوسیت‌های T ، به میزان قابل ملاحظه‌ای مهار نمود. همچنین میزان تولید IFN- و IL-10 به‌وسیله سلولهای غدد لنفاوی گروه مجاور شده با سرم حامله، به میزان قابل ملاحظه‌ای کاهش پیدا کرد. نتیجه‌گیری: نتایج بدست آمده نشان می‌دهند که سرم موش حامله بر توانایی سلولهای دندریتیک در القاء پاسخ تکثیری اختصاصی به آنتی‌ژن و همچنین ترشح سیتوکین به‌وسیله سلولهای T، اثر مهاری دارد. اثرات مهاری را می‌توان به تاثیر فاکتورهایی از قبیل HLA-G(Human leucocyte antigen-G)، IL-10، PGE2(Prostaglandin E2)، پروژسترون و تعدادی از عوامل دیگر که به‌طور عمده در سطح تماس مادر ـ جنین ترشح می‌شوند ولی به علت بروز پدیده سرریز، در سرم حامله نیز موجود می‌باشند، نسبت داد، ولی تعیین دقیق مکانیسم‌های دخیل در این پدیده نیاز به بررسی‌های بیش‌تری دارد. </p> <p></p><p>    Background & Aim: Tolerance to the semi-allogenic fetal graft by the maternal immune system is a medical enigma that has stimulated investigations for a half of century. Several hypotheses have been proposed to explain the tolerance of mother to the fetus. The successful pregnancy is proposed and proved by many scientists to be a Th2 dominant phenomenon. This hypothesis is proved in most aspects of feto-maternal interface, but systemic effects of pregnancy on immune system, are controversial. Dendritic cells (DCs) are the most potent activators of naïve T lymphocytes capable of tolerance induction as well as immunity. These cells can influence Th cell differentiation, by inducing Th1 or Th2 responses as well. Therefore DCs are one of the probable candidates which mediate immune regulation during pregnancy. The aim of this study was to determine if pregnant mouse serum has any effect on DCs’ functional capacity to stimulate antigen specific proliferation of T lymphocytes and their cytokine profile. Material and Methods: In this experimental study, mid-gestational sera were obtained from allogenic pregnant Balb/c mice (Balb/c  C57BL/6) on days 9-11 of gestation. DCs were purified from Balb/c mice spleens through a three steps method including collagenase digestion of spleen tissues, selection of low-density cells by Nycodenz density gradient medium and plastic adherence. The purity of DCs was determined by flowcytometry, using anti CD11c antibody. DCs were pulsed with Conalbumin as a foreign antigen during overnight culture. In some cultures pregnant mouse sera were added at 2.5% final concentration. Two other groups of DCs were treated with normal mice sera and FBS, respectively. Antigen pulsed DCs were injected in to mice palms. Draining lymph node cells of immunized mice were cultured in presence of Conalbumin after 5 days and their proliferation was measured by 3H-thymidin incorporation method. IFN- and IL-10 production by stimulated T cells was also measured in their culture supernatant using sandwich ELISA. The results were analyzed using non-parametric Mann-Whitney test. Results: Our results showed that normal serum-treated, antigen-pulsed DCs induced a strong proliferative response of T cells and high levels of IFN- and IL-10 production. However, treatment of DCs with pregnant mouse serum markedly blocked their ability to induce antigen-specific lymphocyte proliferation. IFN- and IL-10 productions were also decreased by lymph node cells of mice injected with pregnant serum treated DCs. Conclusion: Our results demonstrate that pregnant mouse serum has suppressive effect on DCs capacity to induce antigen specific proliferation and cytokine secretion by T cells. The suppressive effects of pregnant serum can be induced through HLA-G, IL-10, PGE2, progesterone and several other factors, existing mostly at the feto-maternal interface but because of their overflow can be found in the serum as well. However, determination of the exact mechanism underlying this phenomenon needs more investigation. </p> کلیدواژه‌ها: 1 – سلولهای دندریتیک 2 – سرم حامله 3 – تکثیر سلولی 4 – سیتوکین Key Words: 1) Dendritic Cells 2) Pregnant Serum 3) Cell Proliferation 4) Cytokine 41 52 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-775&slc_lang=fa&sid=1 M. Bozorgmehr, محمود بزرگمهر 3900319475328460017344 3900319475328460017344 No S.M. Moazzeni, سیدمحمد مؤذنی 3900319475328460017345 3900319475328460017345 Yes S. Nikoo, شهره نیکو 3900319475328460017346 3900319475328460017346 No A.H. Zarnani, PhD, امیرحسن زرنانی 3900319475328460017347 3900319475328460017347 No