fa بررسی میزان مقاومت به نالیدیکسیک اسید در سالمونلاهای تیفوئیدی و غیرتیفوئیدی جدا شده از بیماران بستری در یک دوره یکساله 85-1384 میکروبیولوژی Microbiology پژوهشي Research <p></p><p>    زمینه و هدف: نالیدیکسیک اسید از آنتی‌بیوتیک‌های گروه کینولون‌ها می‌باشد که در شرایط in vitro و in vivo، فعالیت‌های خوبی بر علیه سالمونلا دارد و از این رو در درمان عفونت‌های سالمونلایی بخصوص انواع مقاوم به آنتی‌بیوتیک‌ها، مورد استفاده قرار می‌گیرد. از آنجا که نالیدیکسیک اسید می‌تواند نشانگری برای کاهش حساسیت به سیپروفلوکساسین نیز باشد، لذا هدف از این بررسی ابتدا تعیین میزان شیوع عفونت سالمونلایی و سپس تعیین حساسیت و MIC(Minimum inhibitory concentration) سالمونلا به نالیدیکسیک اسید بوده است. روش بررسی: جهت اجرای تحقیق، در دوره زمانی یک ساله از ابتدای سال 1384 لغایت خرداد 1385، 1333 نمونه مدفوع بیماران مبتلا به اسهال مورد بررسی قرار گرفت. به منظور جداسازی سالمونلا، نمونه‌ها در محیط‌های اختصاصی و افتراقی کشت داده شدند. سپس با استفاده از جداول تشخیصی انتروباکتریاسه، 45 مورد(4/3%) سالمونلا بدست آمد. در ادامه با استفاده از آنتی‌سرم‌های اختصاصی، تعیین سروتایپ شدند و حساسیت آنتی‌بیوتیکی آنها بر اساس روش استاندارد دیسک دیفیوژن آگار تعیین گردید. در نهایت، MIC دارو برای نمونه‌های سالمونلای مقاوم به نالیدیکسیک اسید، به وسیله آزمون E.test مشخص گردید. این تحقیق، یک مطالعه توصیفی است. نتایج توسط نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند که براساس آزمون فرض تفاضل نسبتها، اختلاف آماری معنی‌داری بین دو روش وجود نداشت. یافته‌ها: از بین 1333 نمونه مدفوع، تعداد 45 نمونه(4/3%) سالمونلا جدا گردید که متعاقب سروتایپینگ سالمونلاهای جدا شده، مشخص گردید که 9 مورد(20%)S.enteritidis، 6 مورد(3/13%)S.typhimurium، 4 مورد(9/8%)S.typhi، 4 مورد (9/8%)S.montevideo، 3 مورد(7/6%)S.parathyphi C، 2 مورد(4/4%)S.paratyphi B، یک مورد(2/2%) S.muenchen، یک مورد (2/2%)S.derby، یک مورد(2/2%)S.schwarzengrund، یک مورد(2/2%)S.arizonea و 13 مورد(9/28%)untypable بودند. این سویه‌ها علاوه بر خصوصیات بیوشیمیایی فقط با آنتی‌سرم O واکنش نشان دادند و با آنتی‌سرم‌های H موجود، قابل شناسایی نبودند. از این 13 مورد(9/28%)untypable، 10 مورد(2/22%) به سالمونلا سروتایپ C و 3 مورد(7/6%) به سالمونلا سروتایپ B تعلق داشتند. نتایج تست حساسیت آنتی‌بیوتیکی نشان داد که 11 مورد(4/24%) در روش دیسک دیفیوژن آگار به نالیدیکسیک اسید مقاوم بودند. در حالی که در روش E.test، تعداد 9 مورد(20%) به آنتی‌بیوتیک مربوطه دارای MIC مقاوم بودند. نتیجه‌گیری: بیش‌ترین مقاومت به نالیدیکسیک اسید در سالمونلاهای غیرتیفوئیدی مشاهده گردید که این نوع از سالمونلاها گسترش وسیعی در طبیعت داشته و جزء بیش‌ترین عوامل سالمونلوز محسوب می‌گردند. 11 مورد در روش دیسک دیفیوژن و 9 مورد از این 11 مورد، در روش E.test به نالیدیکسیک اسید مقاوم بودند و MIC موارد مقاوم به دارو در محدوده مساوی یا بیش‌تر از 32 میکروگرم در میلی‌لیتر قرار داشت. روش E.test علاوه بر تعیین MIC، از دقت بیش‌تری نسبت به روش دیسک دیفیوژن آگار در تعیین موارد مقاوم برخوردار است، ولی مشکل عمده استفاده از روش E.test، گران قیمت‌بودن این روش است. </p> <p></p><p>    Background & Aim: Nalidixic acid is a quinolone antibiotic with excellent in vitro and in vivo activity against salmonella. It is often the first choice for treating drug resistance salmonella infections. Nalidixic acid resistance can often lead to resistance to fluoroquinolones such as ciprofloxacin. In this survey the extent of salmonella infections, the salmonella strains involved, antibiotic susceptibility patterns, and the MIC values towards nalidixic acid were investigated. Patients and Methods: During one year period(2005-2006), a total of 1333 diarrheal stool samples were collected from hospitalized patients. Stool cultures were performed on differential and selective media for salmonella isolation. A total of 45 salmonella spp.(species) were isolated(3.4%). Species identification were achieved by agglutination with species-specific antisera. Antibiotic susceptibilities were determined by disk-diffusion method(Kirby-Baure). The minimal inhibitory concentration(MIC) of drug-resistance salmonella isolates was performed by E.test. The study was a descriptive work. Data was analyzed by SPSS sftware. Based on difference ratio hypothesis there were no significant differences between the two methods. Results: A total of 45 salmonella spp.(3.4%) were isolated from 1333 stool samples. Agglutination tests with specific antisera indicated that 9 of them belonged to S. enteritids(20.0%), 6 S. typhimurium(13.3%), 4 S. montevideo(8.9%), 3 S. paratyphi C(6.7%), 2 S. paratyphi B(4.4%), 1 S. muenchen(2.2%), 1 S. derby(2.2%), 1 S. schwarzengrund(2.2%), 1 S. arizonea(2.2%) and 13(28.9%) untypable strains. All of the isolates were agglutinated with only anti O-antisera and non showed any reactions with anti-H antisera. Of the 13 untypable strains, 10(22.2%) belonged to the salmonella serogroup C and the remaining 3(6.7%) were serogroup B. Antibiogram tests indicated that 11(24.4%) of the salmonella isolates were resistant to Nalidixic acid in the disk diffusion agar method. However, determination of MIC values with E.test indicated that only 9(20.0%) of these strains showed MIC values within resistant range. Conclusion: The highest rate of nalidixic acid resistance was seen within the non-typhoidal salmonella strains. These strains are widely distributed within our environment and are the major etiological agents of human salmonellosis. Eleven strains were nalidixic acid resistant in the disk-diffusion method whereas, only 9 showed resistant trait with E.test. The MIC of the resistant isolates to nalidixic acid was ≥ 32µg//ml. Despite its high cost, it is therefore concluded that E.test gives a better and more accurate identification of drug-resistance trait as compared to disk diffusion agar method. </p> 1 – سالمونلا 2 – مقاومت آنتی‌بیوتیکی 3 – نالیدیکسیک اسید 1) Salmonella 2) Antibiotic Resistance 3) Nalidixic Acid 43 51 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-750&slc_lang=fa&sid=1 N. Amir Mozafari, نور امیرمظفری 3900319475328460017247 3900319475328460017247 No H. Forouhesh Tehrani, هما فروهش تهرانی 3900319475328460017248 3900319475328460017248 No M. Niakani مریم نیاکانی 3900319475328460017249 3900319475328460017249 Yes