fa بررسی اثر آموزش بر بهبود کیفیت زندگی بیماران تحت درمان با پی‌دی‌فرون پرستاری Nursing پژوهشي Research <p></p><p>    زمینه و هدف: هپاتیت ویروسی، هنوز یک معضل بهداشتی عمده در سراسر جهان محسوب می‌شود. رضایت از زندگی و احساس خوب بودن در بیماری مزمن، هدف اصلی مراقبت و درمان است. با این حال کیفیت زندگی بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن بخصوص بیماران تحت درمان با اینترفرون، اغلب پایین‌تر از حد طبیعی است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی تأثیر آموزش بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن تحت درمان با پی‌دی‌فرون مراجعه کننده به مرکز هپاتیت تهران است. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی است که مداخله آن، آموزش تزریق اینترفرون آلفا-2b(پی‌دی‌فرون) و پیگیری درمان مداوم با اینترفرون بوده است. نمونه‌گیری از نوع غیرتصادفی بوده و براساس مشخصات نمونه صورت گرفته است. تعداد 60 بیمار به صورت تصادفی در دو گروه 30 نفره آزمون و شاهد قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه کیفیت زندگی ویژه بیماران کبدی(CLDQ=Chronic liver disease questionnaire) بود. برای گروه آزمون و همراهان، برنامه آموزشی به صورت 4 جلسه 45 دقیقه‌ای اجرا شد و بیماران به مدت 12 هفته پیگیری شدند. کیفیت زندگی بیماران هپاتیتی در دو مرحله قبل و 12 هفته پس از شروع اینترفرون تراپی و اجرای برنامه آموزشی، سنجیده شد و در پایان، کیفیت زندگی در دو گروه، قبل از مداخله و بعد از 12 هفته، با استفاده از آزمون WILCOXON SIGNED RANK TEST مقایسه گردید. یافته‌ها: بین دو گروه از نظر عوامل دموگرافیک، اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد(05/0P>). امتیاز کلی کیفیت زندگی قبل از اجرای مداخله، در دو گروه اختلاف معنی‌داری نشان نداد(351/0=P)، در حالی که 12 هفته پس از مداخله، اختلاف معنی‌داری بین دو گروه مشاهده شد(001/0P<). آزمون آماری ویلکاکسون نشان داد که امتیاز کلی کیفیت زندگی در گروه آزمون قبل و بعد از اجرای مداخله، اختلاف معنی‌داری دارد(001/0P<) و نسبت به قبل بهبود یافته است، اما امتیاز کلی کیفیت زندگی در گروه شاهد، قبل و بعد از مداخله، اختلاف معنی‌داری نشان نداد(143/0=P). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد بکارگیری برنامه‌های آموزشی ساده به میزان زیادی بر روی کنترل فرد بر روی بیماری و عوارض جانبی تأثیر داشته و نهایتاً باعث بهبود کیفیت زندگی و احساس رضایت از زندگی در فرد شده و تحمل رژیم درمانی را آسان‌تر می‌نماید. </p> <p></p><p>    Background & Aim: Viral hepatitis is a significant and worldwide health problem. The main purose of treating and caring of patients with chronic disease is to promote life satisfaction and well being feeling. In most of the patients with chronic hepatitis, especially those treated with interferon, quality of life is less than normal. The aim of this study was to evaluate the effect of education on quality of life of patients with chronic hepatitis treated with P-D Feron who had referred to Hepatitis Center-Tehran. Patients and Methods: The present study was done as a semi experimental research with two separate groups: case and control. The intervention included educating the method of self injection of alpha-2B interferon(P-D feron) and following the continuous treatment with interferon. Sampling method was a non-randomized method and carried out according to the subject characteristics. Sample size was 60 patients, grouped randomly in two 30 patient groups(case and control). Data gathering tool was a demographic characteristics questionnaire and the questionnaire of Quality of Life in Patients with Chronic Liver Disease(CLDQ). Educational program was done in four "45 minute sessions" for case group and their relatives. The follow up period was 12 weeks. Quality of life in patients with chronic hepatitis was measured in two stages, before initiating interferon therapy, and after performing educational program. Finally, the quality of life in two groups was compared by Wilcoxon Signed Rank Test. Results: There wasn't significant difference in demographic characteristics of two groups(P>0.005). The total score of quality of life in two groups, before therapy did not show significant difference(P=0.351) while 12 weeks after performing educational program there was a significant difference between two groups(P<0.001). Wilcoxon statistical test showed that total score of quality of life in case group had a significant difference before and after performing educational program(P<0.001), and had improved after performing educational program. The total score of quality of life in control group didn't have significant difference after 12 weeks(P=0.143). Conclusion: Planning short and simple educational programs has a significant effect on the patient's control on his/her disease and its' side effects and can improve quality of life, life satisfaction feeling, and coping with treatment in patients with viral hepatitis. </p> 1 – آموزش 2 – هپاتیت ویروسی 3 – کیفیت زندگی 4 – اینترفرون‌تراپی 1) Education 2) Viral Hepatitis 3) Quality of Life 4) Interferon Therapy 21 28 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-747&slc_lang=fa&sid=1 A.A. Asadi Noughabi احمدعلی اسدی نوقابی 3900319475328460017216 3900319475328460017216 Yes M. Zandi میترا زندی 3900319475328460017217 3900319475328460017217 No A. Mehran عباس مهران 3900319475328460017218 3900319475328460017218 No S.M. Alavian, دکتر سیدمؤید علویان 3900319475328460017219 3900319475328460017219 No A. Hasanpour Dehkordi, علی حسن‌پور دهکردی 3900319475328460017220 3900319475328460017220 No