fa بررسی اندکس‌های رادیوگرافیک مچ دست در بی‌ثباتی‌های این مفصل روماتولوژی Rheumatology پژوهشي Research <p></p><p>    زمینه و هدف: در بررسی رادیوگرافیک بی‌ثباتی‌های مچ دست، روش استاندارد، اندازه‌گیری یک سری زوایا و جدیداً، نسبت تری‌انگولاسیون در رادیوگرافی لترال مچ دست است. این مطالعه، به منظور مقایسه این اندازه‌ها در مفاصل سالم و مفاصل دچار بی‌ثباتی انجام گرفت. روش بررسی: 19 رادیوگرافی طبیعی، 21 رادیوگرافی با الگوی بی‌ثباتی پالمار و 19 رادیوگرافی با الگوی بی‌ثباتی دورسال که در وضعیت نیم رخ واقعی گرفته شده بودند، به مطالعه وارد شدند. در هر رادیوگرافی، 6 متغیر(زوایای کاپیتولونیت، رادیولونیت، رادیوکپیتیت، اسکافولونیت، رادیواسکافویید و نسبت تری‌انگولاسیون)، اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: بین گروه‌های پالمار و نرمال، اختلاف زوایای رادیولونیت، کاپیتولونیت و نسبت تری‌انگولاسیون و بین گروه‌های دورسال و نرمال، اختلاف زوایای رادیولونیت، اسکافولونیت و نسبت تری‌انگولاسیون، از نظر آماری معنی‌دار بود. همچنین مرز مشخصی برای زاویه طبیعی و غیرطبیعی وجود نداشت. نتیجه‌گیری: با توجه به این نتایج، به نظر می‌رسد اندازه زوایا، به تنهایی، دلیل کافی بر بی‌ثباتی در مچ دست نباشد، اگر چه از میان اندکس‌ها، زاویه رادیولونیت و نسبت تری‌انگولاسیون، از بقیه دقیق‌تر هستند. </p> <p></p><p>    Background & Aim: In radiographic evaluation of carpal instability, the standard method has been the measurement of a series of angles and the new triangulation ratio on lateral wrist radiograms. This study was undertaken to compare these indices in normal and unstable joints. Patients and Methods: Nineteen normal wrist radiograms along with 21 with plamar and 19 with dorsal instability patterns, taken in true lateral position, were enrolled in the study. In each radiogram six variants were measured: capitolunate, radiolunate, radiocapitate, scapholunate and radioscaphoid angles and the triangulation ratio. Results: Between the palmar and normal groups the difference between radiolunate and capitolunate angles and the triangulation ratio, and also between the dorsal and normal groups the difference between the radiolunate and scapholunate angles and the triangulation ratio was statistically significant. In addition, there was no discrete border between normal and abnormal angles. Conclusion: According to these results, it seems that the measure of these angles in itself is not adequate proof for instability of the wrist however among the indices, radiolunate angle and triangulation ratio are more precise than the others. </p> 1 – رادیوگرافی 2 – بی‌ثباتی 3 – مچ دست 1) Radiogram 2) Instability 3) Wrist 115 121 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-733&slc_lang=fa&sid=1 A.R Saied علیرضا سعید 3900319475328460017173 3900319475328460017173 Yes A.R Jalilzadeh علیرضا جلیل‌زاده 3900319475328460017174 3900319475328460017174 No