fa بررسی مقایسه‌ای روند ترمیم دو نوع آلوگرافت استخوانی داخل غضروفی با یکدیگر و با آلوگرافت‌های داخل غشایی همراه با آنتی‌ژن زدایی دو گانه بافت‌شناسی Histology پژوهشي Research <p></p><p>    زمینه و هدف: در مقایسه اتوگرافت و آلوگرافت استخوانی، شرایطی مثل انجام دو عمل جراحی همزمان روی یک فرد، محدود بودن اندازه پیوند، افزایش احتمال وقوع خونریزی و غیره، سبب شده است تا متخصصین به جایگزین مناسب اتوگرافت، یعنی آلوگرافت نیز بیاندیشند. در این مطالعه با توجه به اهمیت نوع استخوان انتخاب شده برای پیوند، از نظر منشاء جنینی و همین‌طور از نظر ساختار بافتی آن و با توجه به اهمیت فاکتورهای موثر در افزایش ضریب موفقیت پیوندهای آلوگرافت از جمله نحوه آنتی‌ژن‌زدایی، روند ترمیم انواع آلوگرافت‌های کورتیکوکنسلوس(Corticocancellous) و کورتیکال(Cortical) استخوانی از منشاً داخل غضروفی، با یکدیگر و با آلوگرافت‌های کورتیکوکنسلوس از منشاء داخل غشایی مقایسه شده است، همچنین کارایی روش آنتی‌ژن زدایی دو گانه نیز مورد بررسی قرار گرفته است. روش بررسی: در این مطالعه تجربی که بر روی خرگوش نیوزلندی صورت گرفت، 42 قطعه پیوندی شامل 30 قطعه در گروه آزمایش، به صورت 10 قطعه آلوگرافت کورتیکوکنسلوس از منشاء جمجمه(CoI=Corticocancellous intramembraneous)، 10 قطعه آلوگرافت از نوع کورتیکوکنسلوس از منشاء لگن(CoE=Corticocancellous endochondral) و 10 قطعه آلوگرافت از نوع کورتیکال از منشاء تیبیا(CE=Cortical endochondral)، به استخوان تیبیا در فاصله 2 سانتی‌متری مفصل زانوی خرگوش پیوند زده شد، همچنین، 6 قطعه اتوگرافت در گروه شم، پس از آنتی‌ژن‌زدایی جهت بررسی اثرات روش آنتی‌ژن زدایی در روند ترمیم پیوند و 6 قطعه اتوگرافت نیز در گروه کنترل، بدون آنتی‌ژن‌زدایی جهت بررسی اثرات روش جراحی و شرایط اتاق عمل در روند ترمیم پیوند، با یکدیگر مقایسه گردید و روند ترمیم پیوند بافت به مدت 3 ماه پیگیری شد. بررسی روند ترمیم با استفاده از رادیوگرافی‌ها و براساس حضور یا عدم حضور کالوس استخوانی و مقاطع دکلسیفیه بافتی و مشاهدات میکروسکوپی صورت گرفت و نتایج به کمک نرم‌افزار آماری(Version 11.5)SPSS و توسط آزمون دقیق فیشر و آزمون آنالیز نسبت شانس(odds' ratio Analysis)، مورد ارزیابی واقع شد. یافته‌ها: میزان موفقیت در گرافت‌های CoI، 80%، گرافت‌های CoE، 60% و در گروه گرافت‌های CE، 70% بود. در گروه کنترل، سرعت اتحاد و ترمیم، بسیار سریع(8 هفته) و در گروه شم، از کندی مشخصی برخوردار بود(12 هفته). سوراخ‌های خالی در تیبیای گروه شم، حتی پس از 3 ماه نیز ترمیم نگردید. نتیجه‌گیری: تعداد موارد موفقیت آلوگرافت‌های CoI، بیش‌تر از موارد CoE و CE بوده است، اما آزمون‌های آماری(فیشر و آنالیز شانس) بیانگر آنست که این تفاوت از نظر آماری، معنی‌دار نیست(05/0P value>). نتایج میکروسکوپی، حاکی از آنست که آلوگرافت داخل غشایی، از سرعت و موفقیت بیش‌تری در روند ترمیم و اتحاد برخوردار است. </p> <p></p><p>    Background & Aim: When comparing bone autograft and allograft, conditions like performing two surgeries at the same time in an individual, size limitations of autografts, bleeding etc. forced specialists to think about the possible substitution of autografts with the allograft. In this study considering the importance of the kind of the chosen bone for graft, its embryologic origin, its histological structure and also the effective factors that increase the success rate of allografts including the deantigenization method, the healing process of all kinds of Corticocancellous and cortical allografts originating from endochondral bones are compared with each other and with Corticocancellous allografts originating from intramembranous bone. Also the efficiency of deantigenization method is assessed. Materials and Methods: In this experimental study performed on New Zealand white rabbit 42 grafts including 30 grafts in experimental group (including 10 Corticicancellous intramembranous allografts from skull bone(COI), 10 Corticocancellous endochondral allografts from Hip bone(COE) and 10 cortical endochondral allografts from Tibia bone(CE)) were implanted 2cm below the rabbit knee joint. Six autografts, after deantigenization were implanted in Sham group to assess the effects of deantigenization over repair and healing process. Six autografts were implanted in Control group without deantigenization to assess the effects of surgery method and operation room conditions over repair and healing process. They were compared with presence or absence of bone callous and histological decalcified microscopic sections were used to assess the healing process. The results were evaluated by SPSS, Version 11.5 and by Odds ratio Analysis and Fischer's Exact test. Results: The success rate for(COI) grafts was 80%, for(COE) grafts was 60% and for(CE) group was 70%. In sham group healing process was extremely fast(in eight weeks). In control group healing process was obviously slower(till 12 weeks), but after 12 weeks it was compensated. The vacant holes weren't repaired even after three months. Conclusion: The success rate for(COI) grafts was more than(COE) and(CE) but according to statistical analysis this difference is meaningless(Pv>0.05). According to microscopical survey intramembranous allografts have higher rate and speed in :::union::: and healing process. </p> 1 – آلوگرافت استخوانی 2 – آنتی‌ژن زدایی 3 – پیوند اتوگرافت استخوانی 1) Bone Allograft 2) Deantigenization 3) Bone Autograft 4) New Zealand Rabbit 35 45 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-723&slc_lang=fa&sid=1 S Babaei سعید بابایی 3900319475328460017142 3900319475328460017142 Yes S Changizy Ashtiani سعید چنگیزی آشتیانی 3900319475328460017143 3900319475328460017143 No