<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Razi Journal of Medical Sciences</title>
<title_fa>مجله علوم پزشکی رازی</title_fa>
<short_title>RJMS</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://rjms.iums.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>39</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal39</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2228-7043</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2228-7051</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>en</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1399</year>
	<month>2</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2020</year>
	<month>5</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>27</volume>
<number>3</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>بررسی شیوع آلودگی به انتروبیوس ورمیکولاریس در کودکان 6-2 ساله مهدکودک‌های تابعه دانشگاه علوم پزشکی ایران، شهر تهران سال تحصیلی 98-1397</title_fa>
	<title>Prevalence of Enterobius vermicularis Infection in 2-6 Years Old Children in Affiliate Kindergartens of Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran, 1397-98</title>
	<subject_fa>انگل‌شناسی</subject_fa>
	<subject>parasitology</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color:#0070c0;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;زمینه و هدف: &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;color:black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;انتروبیوس ورمیکولاریس، شایع&#8204;ترین آلودگی کرمی در جهان است. میزان شیوع آن در ایران در سال 2017 در بین کودکان مهدکودک 2/17 درصد تخمین زده شده بود. حضور بالای این انگل در محیط&#8204;های پر جمعیت باعث انتشار انگل در بین افراد جامعه و حفظ ناقلین انگل می&#8204;شود. هدف این مطالعه تعیین شیوع انتروبیوس ورمیکولاریس در کودکان 6-2 ساله مهدکودک&#8204;های تابعه دانشگاه علوم پزشکی ایران، شهر تهران در سال 1397 بود.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color:#0070c0;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;روش کار:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;color:black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; در این مطالعه توصیفی - مقطعی، با استفاده از تست گراهام، میزان شیوع انتروبیوس ورمیکولاریس درکنار آزمایش مدفوع برای مقایسه با شیوع دیگر انگل&#8204;های روده&#8204;ای، مورد ارزیابی قرار گرفت. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color:#0070c0;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;یافته&#8204;ها:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;color:black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; از بین 154 کودک که یکی از اعضاء خانواده آن&#8204;ها در دانشگاه و بیمارستان&amp;shy;های علوم پزشکی ایران مشغول به کار بودند، 8/19 درصد مبتلا به انواع مختلف تک یاخته&#8204;های روده&#8204;ای بودند، در حالی که شیوع انتروبیوس ورمیکولاریس به عنوان تنها آلودگی کرمی 9/0 درصد بود و هیچ گونه آلودگی کرمی دیگری دیده نشد. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color:#0070c0;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;نتیجه&#8204;گیری:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;color:black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; در مطالعه حاضر میزان شیوع کرم&#8204;های روده&#8204;ای و همچنین انتروبیوس ورمیکولاریس در کودکان بسیار کمتر از مقادیر گزارش شده در دهه&#8204;های اخیر بوده است و این کاهش ابتلا افراد، اگرچه قابل تقدیر و ستایش است اما نکته قابل تامل احتمال شروع انقراض همزیست&#8204;های دائم بشریت و لزوم پیش&#8204;بینی تبعات آتی آن از جمله افزایش آلرژی&#8204;ها است.&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&amp;nbsp;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color:#0070c0;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;زمینه و هدف: &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;color:black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;انتروبیوس ورمیکولاریس، شایع&#8204;ترین آلودگی کرمی در جهان است. میزان شیوع آن در ایران در سال 2017 در بین کودکان مهدکودک 2/17 درصد تخمین زده شده بود. حضور بالای این انگل در محیط&#8204;های پر جمعیت باعث انتشار انگل در بین افراد جامعه و حفظ ناقلین انگل می&#8204;شود. هدف این مطالعه تعیین شیوع انتروبیوس ورمیکولاریس در کودکان 6-2 ساله مهدکودک&#8204;های تابعه دانشگاه علوم پزشکی ایران، شهر تهران در سال 1397 بود.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color:#0070c0;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;روش کار:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;color:black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; در این مطالعه توصیفی - مقطعی، با استفاده از تست گراهام، میزان شیوع انتروبیوس ورمیکولاریس درکنار آزمایش مدفوع برای مقایسه با شیوع دیگر انگل&#8204;های روده&#8204;ای، مورد ارزیابی قرار گرفت. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color:#0070c0;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;یافته&#8204;ها:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;color:black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; از بین 154 کودک که یکی از اعضاء خانواده آن&#8204;ها در دانشگاه و بیمارستان&amp;shy;های علوم پزشکی ایران مشغول به کار بودند، 8/19 درصد مبتلا به انواع مختلف تک یاخته&#8204;های روده&#8204;ای بودند، در حالی که شیوع انتروبیوس ورمیکولاریس به عنوان تنها آلودگی کرمی 9/0 درصد بود و هیچ گونه آلودگی کرمی دیگری دیده نشد. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;color:#0070c0;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;نتیجه&#8204;گیری:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;color:black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt; در مطالعه حاضر میزان شیوع کرم&#8204;های روده&#8204;ای و همچنین انتروبیوس ورمیکولاریس در کودکان بسیار کمتر از مقادیر گزارش شده در دهه&#8204;های اخیر بوده است و این کاهش ابتلا افراد، اگرچه قابل تقدیر و ستایش است اما نکته قابل تامل احتمال شروع انقراض همزیست&#8204;های دائم بشریت و لزوم پیش&#8204;بینی تبعات آتی آن از جمله افزایش آلرژی&#8204;ها است.&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&amp;nbsp;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;strong&gt;Background:&lt;/strong&gt; &lt;em&gt;Enterobius vermicularis&lt;/em&gt; is the most common worm infection worldwide. The prevalence was reported 17.2% among preschool children in Iran, 2017. High prevalence of this parasite in crowded environments would spread the parasite and conserves the parasite carreiers. This study aimed to examine prevalence of Enterobius vermicularis infection in 2-6 years old children in affiliate kindergartens of Iran University of Medical Sciences, Iran, Tehran, 1397.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Methods:&lt;/strong&gt; In this descriptive cross-sectional study, the prevalence of Enterobiosis Vermicularis was evaluated using Graham and Stool tests in contrast with the prevalence of other intestinal parasites.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Results:&lt;/strong&gt; The prevalence of different types of intestinal protozoa was 19.8% in children whom one of their family members works at Iran University of Medical Sciences and affiliate hospitals. While the prevalence of Enterobacter vermicularis, as the only worm infection was 0.9%, and no other helminthic infections were seen.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Conclusion:&lt;/strong&gt; This low prevalence of intestinal worms like Enterobius vermicularis in recent decades may be due to community health improvement, although that is commendable, the important point is the possibility of the extinction of humanity&amp;#39;s continual symbiosis and a demand to predict its future consequences as well as increase in different type of allergies</abstract>
	<keyword_fa>انتروبیوس ورمیکولاریس, انگل های روده ای, بهداشت, بیماری های آلرژیک</keyword_fa>
	<keyword>Enterobius vermicularis, Intestinal parasites, Hygiene, Allergic diseases</keyword>
	<start_page>159</start_page>
	<end_page>167</end_page>
	<web_url>http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4812-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Elahe</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Najafi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>الهه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نجفی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>elahe.najafi61@gmail.com</email>
	<code>3900319475328460089609</code>
	<orcid>3900319475328460089609</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی ارشد انگل شناسی، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Raheleh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Rafiei Sefiddashti</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>راحله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رفیعی سفیددشتی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>rafiei.r@iums.ac.ir</email>
	<code>3900319475328460089610</code>
	<orcid>3900319475328460089610</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>استادیار، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Zahra</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Rampisheh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>زهرا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رام پیشه</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>elahe.najafi61@gmail.com</email>
	<code>3900319475328460089611</code>
	<orcid>3900319475328460089611</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>استادیار، گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، مرکز تحقیقات طب پیشگیری و سلامت جمعیت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Fariba</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Amni</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فریبا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>امنی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>hiva.hamidi63@yahoo.com</email>
	<code>3900319475328460089612</code>
	<orcid>3900319475328460089612</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشجوی دکتری تخصصی انگل شناسی، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ramtin</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hadighi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رامتین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حدیقی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>hadighi.r@iums.ac.ir</email>
	<code>3900319475328460089613</code>
	<orcid>3900319475328460089613</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Iran University of Medical Science, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
