Razi Journal of Medical Sciences

fa بررسی الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی و فراوانی ژن های blaVIM و blaNDM در اسینتوباکتر بومانی‌های ایزوله شده از بیماران بستری شهر‌های اصفهان و شهرکرد The evaluation of antibiotic resistance pattern and frequency of blaVIM and blaNDM genes in isolated Acinetobacter baumannii from hospitalized patients in Isfahan and Shahrekord میکروبیولوژی Microbiology پژوهشي Research زمینه و هدف: در حال حاضر بتالاکتام‌ها به عنوان داروی انتخابی در درمان عفونت‌های اسینتوباکتر بومانی مقاوم به چند دارو استفاده می‌گردد، هرچند مقاومت به این عوامل رو به افزایش می‌باشد. این باکتری با مکانیسم‌های مختلف از جمله تولید بتالاکتامازها به این داروها مقاومت نشان می‌دهند. متالوبتالاکتاماز دارای تیپ‌های مختلفی می‌باشند که غالباً پلاسمیدی بوده و در بین آن‌ها blaVIM و  blaNDMاز همه بارزتر هستند. این مطالعه با هدف بررسی مقاومت دارویی و فراوانی ژن‌های blaVIM و blaNDM در اسینتوباکتر بومانی‌های ایزوله شده از بیماران شهر‌های اصفهان و شهرکرد به روش مولکولی اجرا گردید. روش کار: این مطالعه مقطعی برروی 500 نمونه بالینی اعم از خون، زخم، ادرار و مجاری تنفسی جمع آوری شده از 3 بیمارستان شهر‌های اصفهان (الزهرا و کاشانی) و شهرکرد (کاشانی) طی مدت یک سال از فروردین 1397 تا فروردین 1398 انجام گردید. پس از جمع‌آوری نمونه‌ها با استفاده از روش‌های کشت و بیوشیمیایی گونه اسینتوباکتر بومانی شناسایی گردید. سپس تست حساسیت آنتی بیوتیکی بر روی این  ایزوله‌ها با روش دیسک دیفیوژن بر اساس دستور CLSI انجام گردید. در نهایت برای بررسی فراوانی ژن‌های blaVIM و blaNDM با استفاده از پرایمرهای اختصاصی PCR انجام شد. یافته‌ها: مقاومت آنتی بیوتیکی در 100 ایزوله اسینتوباکتر بومانی به ترتیب مربوط به آنتی بیوتیک‌های: سفی پیم (97%)، سفتریاکسون (95%)، آمیکاسین (95%)، ایمی پنم (76%)، پیپراسیلین-تازوباکتام (70%)، مروپنم (69%)، جنتامایسین (63%)، توبرامایسین (56%)، تتراسایکلین (51%)، آمپی سیلین-سولباکتام (49%) و کمترین مقاومت مربوط به پلی میکسین B به دست آمد. نتایج PCR نشان داد که به ترتیب 17% و 20%، سویه ها حامل ژن‌های blaVIM و  blaNDMمی باشند. نتیجه‌گیری: افزایش میزان شیوع بیمارستانی اسینتوباکتر بومانی، لزوم طراحی برنامه های حفاظتی نظیر کنترل عفونت‌های ایجاد شده در بخش مراقبت‌های ویژه را خاطرنشان می‌کند. همچنین با استفاده از روش‌های مولکولی می‌توان این باکتری‌ها را شناسایی و ویژگی مقاومت آنتی بیوتیکی آن‌ها را تعیین کرد و متناسب با آن آنتی بیوتیک‌ها را تجویز نمود. Background: Acinetobacter baumannii has emerged as an opportunistic nosocomial pathogen that causes ventilator-associated pneumonia, bacteraemia, endocarditis, wound infections, meningitis and urinary tract infections in patients with serious underlying disease and immunocompromised patients, and in those undergoing prolonged hospitalization and surgical procedures involving long-term antimicrobial therapy. The majority of nosocomial A. baumannii isolates are resistant to different classes of antibiotic including cephalosporin's, penicillin's, carbapenem's, fluoroquinolones and aminoglycosides. Multidrug-resistant (MDR) A. baumannii isolates are a serious problem in healthcare settings worldwide, especially in Europe, Asia, Latin America and other areas. The majority of MDR strains have been isolated from adults attending intensive healthcare units and are associated with increased patient mortality and persistence of isolates in the hospital environment. Horizontal transfer of antibiotic resistance genes is thought to play a major role in the emergence and development of MDR strains. Treatment of infections caused by highly resistant isolates, especially MDR, XDR (extensively drug resistant) and PDR (pan drug resistant), can be difficult. Currently, beta-lactams are used as a selective drug in the treatment of multi-drug resistant Acinetobacter spp., although resistance to these agents is increasing. Metalo-beta-lactamases have different types that are often plasmid and among them blaVIM and blaNDM are the most prominent. The aim of this study was to evaluate the drug resistance and the frequency of blaVIM and blaNDM genes in isolated isolates from Isfahan and Shahrekord cities by molecular methods. Methods: This cross-sectional study was performed on 500 clinical specimens including blood, ulcer, urine and respiratory tract collected from 3 hospitals in Isfahan (Alzahra and Kashani) and Shahrekord (Kashani) during one year from April 2018 to April 2019. After assembling samples, biochemical methods of Acinetobacter spp were identified. Susceptibility of isolates to the following antibiotics was examined using the disk diffusion method according to the Clinical and Laboratory Standards Institute guidelines. Multidrug resistance (MDR) was defined as resistance to at least one agent in three or more antimicrobial categories. The antimicrobial susceptibility test of the isolated organisms was completed by the disc diffusion method using the Kirby–Bauer technique. According to the recommendation of CLSI, all tests were performed on Mueller Hinton agar. The surface was lightly and uniformly inoculated by a cotton swab. Prior to inoculation, the swab stick was dipped into a bacterial suspension having visually equivalent turbidity to 0.5 McFarland standards. The swab stick was then taken out and squeezed on the wall of the test tube to discard extra suspension. Inoculated plates were incubated at 35°C for 24 h. On the next day, plates were read by taking measurements of zone of inhibition. Finally, DNA extraction from overnight cultures of A. baumannii isolates was performed according to the protocol provided with the QIAGEN DNA Mini kit (QIAGEN Inc., Valencia, CA). PCR primers were used to determine the frequency of blaVIM and blaNDM genes. The data were analyzed with SPSS version 17.0 software (SPSS, Inc., Chicago, IL). A chi-square test was used to determine the statistical significance of the data. A p<0.05 was considered significant. Results: Antibiotic resistance in 100 isolates of A. baumannii was related to antibiotics: Cefimoimide (97%), Ceftriaxone (95%), Amikacin (95%), Imipenem (76%), Piperacillin-tazobactam (70%), Meropenem (69%), Gentamicin (63%), Tobramycin (56%), Tetracycline (51%), and Ampicillin-Sulbactam (49%) and lowest resistance to Poly-Mixin B were obtained. The PCR results showed 17 and 20%, of strains carrying blaVIM and blaNDM genes, respectively. The prevalence rate of blaNDM in this study was 20%, which is contrary to studies conducted by Tognim et al. In 2011 (55%) which show that the prevalence rate of blaNDM has been decreasing over time. This decrease can be seen in the prevalence of blaVIM. Conclusion: Increase in the incidence of A. baumannii in hospital points to the need to design protective programs such as controlling infections in the intensive care unit. Also, using molecular methods, these bacteria can be identified and their antibiotic resistance characteristics are determined and appropriate antibiotics are prescribed. اسینتوباکتر بومانی, بتالاکتامازهای وسیع الطیف, مقاومت آنتی بیوتیکی, VIM, NDM, PCR Acinetobacter baumannii, Extended Spectrum Beta-lactamases, Antibiotic resistance, VIM, NDM, PCR 143 156 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4329-2&slc_lang=fa&sid=1 Mehrdad Mohammadi مهرداد محمدی mohammadi-m@kaums.ac.ir 3900319475328460052033 3900319475328460052033 Yes Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران Nikou Bahrami نیکو بهرامی nikou.bahrami@yahoo.com 3900319475328460052034 3900319475328460052034 No Shahid Chamran University of Ahvaz, Iran دانشگاه شهید چمران اهواز Jamshid Faghri جمشید فقری jamshi.faghri.bac@gmail.com 3900319475328460052035 3900319475328460052035 No Isfahan university of medical sciences دانشگاه علوم پزشکی اصفهان - - گروه میکروب و ویروس شناسی، دانشکده ی پزشکی