fa بررسی دوز رکتوم و مقایسه دوزیمتری In-vivo با دوز بدست آمده از روش Planning در بیماران مبتلا به کارسینوم سرویکس و اندومتر که درمان براکی‌تراپی دریافت نموده‌اند پژوهشي Research <p></p><p>    زمینه و هدف: براکی‌تراپی داخل حفره‌ای در کانسرهای دستگاه تناسلی زنان بر دو پایه استوار است: یکی توزیع دوز مناسب و بالا در منطقه هدف درمان و دیگری گرادیان و افت دوز شدید در منطقه خارج از هدف درمان و بخصوص مناطق آسیب‌پذیر رکتوم یا مثانه. هــدف از ایــن مطالعه، کنترل کیفی سیستم طراحی درمان به روش In-vivo Dosimetry با استفاده ازTLD-100 (Thermolluminecent Dosimeter) در نقاط رفرانس رکتوم (توصیه ICRU-38=International Committe of Radiological Protection and Unit) می‌باشد. روش بررسی: برای دوزیمتری از تراشه‌های LiF(Littium Fluraid) معروف به TLD-100 استفاده شد. همچنین مقدار دوز جذبی در نقاط رکتوم به ترتیب ازبالا: R3، R1، R2 و R4 بر روی 33 بیمار مبتلا به کارسینوم سرویکس و اندومتر در Stage1-3که کاندید درمان براکی‌تراپی به روش MDR(Medium Dose Rate) بودند، با قرار دادن 2 عدد TLD در هر نقطه انجام پذیرفته و با دوز پلانینگ بدست آمده در همان نقاط مقایسه گردید. این مطالعه به صورت توصیفی انجام پذیرفته و روشهای آماری بکار گرفته شده در این تحقیق، رگرسیون خطی، آنالیز واریانس، آزمون t-test، آزمون Chi-Square و نمودارهای پراکنش و رگرسیونی بوده است. یافته‌ها: متوسط میانگین‌های دوز اندازه‌گیری شده TLDها در تمام نقاط، معادل(214=SD)580 سانتی‌گری و متوسط دوزهای بدست آمده از روش پلانینگ در تمام نقاط رکتوم معادل (245=SD)654 سانتی‌گری بوده است. ملاحظه می‌شود که دوز محاسبه شده در روش پلانینگ بطورقابل ملاحظه‌ای بیش‌تر از دوز اندازه‌گیری شده توسط TLDها است(001/0PValue<). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج بدست آمده و در محدوده مطالعه شده(1200-300 سانتی‌گری)، می‌توان دوز جذبی واقعی رکتوم(Y) را از روش پلانینگ با استفاده از فرمول زیر با ضریب اطمینان(66%=R2) محاسبه نمود که در آن X، دوز محاسبه شده از روش پلانینگ می‌باشد: 5/118+X7/0Y=. دوز میانگین TLDبا هیچ کدام از پارامترهای سن، Dose Rate، دوزتوتال، قطر قدام و خلف بیمار،Stage بیماری و فاصله نقاط رکتوم از مرکز توزیع دوز(LR=Length From Reference Point) ارتباط معنی‌داری نداشته اســت. تفــاوت بین میانگین TLDها و دوز پلانینــگ بر اساس نوع اپلیکاتور بکار برده شده متفاوت بوده، به گونــه‌ای کــه مقــدار اختلاف در اپلیکاتورهای تانــدم/اوویید(009/0PValue<) و اوویید(002/0PValue<) بیش‌تراز اپلیکاتور سیلندر بوده است. </p> <p></p><p>    Background & Aim: Genitalia system cancers are the third most common cancers. In females, surgery and/or radiotherapy±chemotherapy are treatments of choice for cervical, endometrial or vaginal cancers. Brachytherapy is a complementary part of External Beam Radiotherapy(EBRT). MDR(Medium Dose Rate) brachytherapy in female genitalia cancers is founded on two bases: high and appropriate dose distribution in tumor area as well as dose reduction beyond tumor area especially in sensitive organs such as rectum and bladder. Use of treatment-planning system is a contemporary part of treatment in brachytherapy. This presentation introduces a quality control way for dose distribution in normal adjustment tissues (rectum/bladder) by TLD(Thermoilluminecent Dosimeter) in-vivo dosimetry. Patients & Method: In the present study, 33 patients with cervical and endometrial cancers staged 1-3 were evaluated for rectal dose specifications as per ICRU-38(International Committee of Radiological Protection and Unit) recommendations. Each TLD was placed in one sheet and each sheet was separated 1 centimeter from the other and fixed on rectal applicator and named as R3,R1,R2,R4. Then, the applicator was totally inserted in the rectum of the patients who were candidates for brachytherapy and fixed. The TLDs were read out at the end of the treatment course by using calibration and correction factor. Rectal doses from R1 to R4 (in-vivo doses) were evaluated by TLD reading and compared with treatment–planning doses calculated at the same points. This descriptive study involved statistical methods including regression, t-test, X2,and paired t-test. Results: Mean TLD reading was 579.8 cGy(SD=213.7) and mean planning dose was 654cGy(SD=245), suggesting that the difference between these two was meaningful and planning dose on average was 75.4cGy more than the dose of TLDs(P-value<0.001,CI=50.5-100.2). Conclusion: According to the obtained results within the studied range of 300-1200cGy, the real dose received by rectal area can be calculated by the following formula: Y=0.7X + 118.5 (R2=66%)(X=planning dose). Parameters such as mean rectal points distances (LR=Length from Reference point), age, dose rate, total dose, anterior-posterior diameter of the patient, and stage had no effect on the model of correlation between TLD mean dose and planning dose. Only applicator type (cylinder) affected this model and had positive effect on formula confidence(P-value<0.002,R2=0.99). </p> ، براکی‌تراپی داخل حفره‌ای،دوز پلانینگ،دوزیمتری In-Vivo،– تی ـ ال ـ دی ـ 100،کارسینوم سرویکس،کارسینوم اندومتر Key Words: 1) MDR Brachytherapy 2) Planning Dose 3) In-Vivo Dosimetry 4) TLD-100 89 96 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-561&slc_lang=fa&sid=1 F Samiee فرهاد سمیعی 3900319475328460016157 3900319475328460016157 No H.R Dehghan Manshadi حمیدرضا دهقان‌منشادی 3900319475328460016158 3900319475328460016158 Yes R Jaberi رامین جابری 3900319475328460016159 3900319475328460016159 No A.A Sharafi علی اکبر شرفی 3900319475328460016160 3900319475328460016160 No A.P Meysami علی پاشا میثمی 3900319475328460016161 3900319475328460016161 No H Gharaati حسین قرائتی 3900319475328460016162 3900319475328460016162 No