Razi Journal of Medical Sciences

fa ارزیابی استدلال بالینی دستیاران و کارورزان پزشکی براساس پرسشنامه تفکر تشخیصی در دانشگاه علوم پزشکی ایران، 1392 Evaluation of clinical reasoning of interns and residents of Iran University of Medical Sciences, 2013 آموزش پزشکی medical education پژوهشي Research زمینه و هدف: استدلال بالینی در محیط‌های آموزشی از اهمیت زیادی برخوردار بوده و بایستی تمامی جنبه‌های دانش و مهارت یک دانشجو را در بر گیرد. در فرآیند استدلال بالینی ابتدا پزشک اطلاعاتی از بیمار می‌گیرد؛ سپس این اطلاعات را با یافته‌های پاراکلینیکی مقایسه می‌کند و با استفاده از تجربیات خود به یک تشخیص دست می‌یابد. دانشجویان پزشکی، بعضی اوقات در مقاطع مختلف با استدلال ضعیفی عمل می‌کنند و اشتباهات بسیاری در تشخیص دارند. این مطالعه با هدف مقایسه استدلال بالینی کارورزان و دستیاران پزشکی در محیط‌های بالینی صورت گرفته است.<o:p /> روش کار: این پژوهش یک مطالعه توصیفی - مقطعی بوده و ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه تفکر تشخیصی بود که دارای 41 سوال با مقیاس لیکرت 6 تایی می‌باشد و پروفسور بوردیج و همکارانش در فرانسه آن را تدوین کرده‌اند. نمونه‌گیری به روش چند مرحله‌ای صورت گرفت؛ به این صورت که از میان بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی ایران - مراکز آموزشی درمانی حضرت رسول(ص)، فیروزگر، اکبرآبادی و علی اصغر- به دلیل داشتن بخش‌های بالینی اصلی انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی ساده کارورزان و دستیاران 4 بخش اصلی در هر بیمارستان جهت تکمیل پرسش نامه‌ها انتخاب شدند. حجم نمونه مجموعأ 105 نفر دستیار و 100نفر کارورز بود که در بیمارستان‌های فوق الذکر مشغول به تحصیل می‌باشند. تجزیه و تحلیل داده‌ها توسط نرم افزار 16 SPSS و با استفاده از شاخص‌های مرکزی و پراکندگی صورت گرفت. <o:p /> یافته‌ها: 205 نفر از دستیاران و کارورزان پرسش نامه را تکمیل کردند (میزان پاسخ دهی 1/91%). یافته‌های این پژوهش نشان داد که نمره DTI کل در کارورزان و دستیاران به ترتیب 13/158 و 66/161 به دست آمده است که اختلاف معنی داری (56/0p=) مشاهده نمی شود. همچنین نمره DTI ساختار حافظه در کارورزان 87/82 و در دستیاران 04/85 به دست آمد که اختلاف معنی داری (76/0p=) مشاهده نمی‌شود. نمره DTI انعطاف پذیری در تفکر در کارورزان26/75 و در دستیاران 62/76 به دست آمد که اختلاف معنی دار (108/0p=) نیست.<o:p /> نتیجه گیری: با مقایسه ی پژوهش های انجام شده و پژوهش حاضر در می‌یابیم کارآموزان و دستیاران در استدلال بالینی ضعیف عمل می‌کنند و آموزش استدلال بالینی نیاز به دانش دارد ولی داشتن دانش تنها کافی نیست و بیشتر از اینکه به دانش نیاز داشته باشد به تمرین و کار با بیمار نیاز دارد. موضوع دیگری که باید به آن توجه داشت این است که آموزش استدلال بالینی باید شامل آموزش دانشجو محور و مسئله محور باشد و مناسب‌ترین محیط آموزشی، آموزش در گروه‌های کوچک با محوریت حل مسئله است.<o:p /> Background: Clinical reasoning is important in any educational setting and should be included in all aspects of knowledge and skills of a student. In the clinical reasoning process the physician gains information by questioning the patient, compares this information with clinical findings and finally using his/her experience, reaches a diagnosis. Medical students at different levels show low reasoning and face many misdiagnoses. This study compared the clinical reasoning of the interns and residents in different clinical settings.<o:p /> Methods: This study was a cross-sectional and data gathering tool was diagnostic thinking questionnaire, which had 41 questions with 6 rating scale, developed originally by Bordage and colleagues in France. Interns and residents were randomly selected from four main sections in each hospital and asked to complete the questionnaire. A total sample size of 105 residents and 100 interns were studied in these hospitals. Collected data were entered into SPSS 16 statistical software and analyzed using descriptive statistics.<o:p /> Results: 205 residents and interns completed the questionnaire (response rate of %73). The findings showed that the total DTI score of interns and residents (158.13, 161.66) had no significant differences (p=0.056). Interns, in structure of memory scored 82.87 while residents scored 85.04, respectively and differences (p= 0.076) were not significant. Interns and residents scored respectively, 75.26 and 76.62 in flexibility in thinking and the difference (p= 0.108) was not significant. <o:p /> Conclusion: By comparing studies and research we find that interns and residents are poor in clinical reasoning. Teaching clinical reasoning requires knowledge, but knowledge alone is not enough. Rather more important than knowledge is the science of clinical practice and patient experience. Another issue that must be noted is that education of clinical reasoning must be problem-based and student-centered and the most suitable learning environment is problem-oriented education conducted in small groups.<o:p /> استدلال بالینی, تفکر تشخیصی, کارورز, دستیار, دانشگاه علوم پزشکی Clinical reasoning, Diagnostic thinking, Interns, Residents, Medical university 18 25 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1665&slc_lang=fa&sid=1 سید کامران سلطانی عربشاهی soltarab34@gmail.com 3900319475328460029647 3900319475328460029647 No علیرضا منجمی monajemi@ihcs.ac.ir 3900319475328460029648 3900319475328460029648 No جلیل کوهپایه زاده jkuhpayeh@yahoo.com 3900319475328460029649 3900319475328460029649 No طاهره غلامی gholami.t1607@yahoo.com 3900319475328460029650 3900319475328460029650 Yes مریم خواجوی mariakhajavi@yahoo.com 3900319475328460029651 3900319475328460029651 No