fa بررسی عوامل مؤثر بر شدت فرسودگی شغلی بهورزان در استان‌های شمال شرق ایران بهداشت عمومی Public Health پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong>زمینه و هدف</strong>: فرسودگی شغلی اصطلاحی است برای توصیف تغییرات منفی در نگرش، خلق و رفتار افرادی که در مواجهه با فشارهای مرتبط با کار قرار می&shy;گیرند. مطالعه حاضر با هدف سنجش شدت فرسودگی شغلی بهورزان و تعیین برخی از عوامل مرتبط با آن در استان&shy;های شمال شرق ایران انجام شد.</p> <p dir="RTL"><strong>روش&shy;</strong> <strong>کار</strong>: در این مطالعه مقطعی تعداد 548 نفر از بهورزان شاغل در دانشگاه&shy;های علوم پزشکی شاهرود، سبزوار، نیشابور، بجنورد و سمنان به روش تصادفی ساده انتخاب و پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلاچ به‌صورت خودایفا را تکمیل نمودند. داده‌ها با استفاده از رگرسیون لجستیک رتبه&shy;ای و آزمون کای- دو تجزیه و تحلیل شدند.</p> <p dir="RTL" style="margin-right:-2.5pt;"><strong>یافته&shy; ها</strong>: اکثر بهورزان تحت مطالعه (71%) زن و متأهل (90%) بودند. 6/14% بهورزان از درآمد و 4/7% از امکانات ضروری خود رضایت کامل داشتند. علی‌رغم رضایت نسبی از درآمد و امکانات ضروری بیش از 75% بهورزان به شغل خود علاقه شدید داشتند. میانگین امتیاز شدت خستگی عاطفی در افراد موردمطالعه 60/15&plusmn;9/16، شدت عدم موفقیت&shy; فردی 54/13&plusmn;5/35، شدت مسخ شخصیت 07/5&plusmn;8/4 و میانگین امتیاز شدت تعارض 66/4&plusmn;1/6، شدت فرسودگی شغلی 14/25&plusmn;1/63 بود. بین شدت فرسودگی شغلی با رضایت از درآمد، امکانات ضروری، علاقه به شغل، جنس و محل سکونت رابطه معناداری مشاهده گردید.</p> <p dir="RTL" style="margin-right:-2.5pt;"><strong>&nbsp;نتیجه &shy;گیری</strong>: گرچه شدت فرسودگی شدید در بهورزان پایین است ولی شدت فرسودگی در حیطه عدم موفقیت فردی و خستگی عاطفی در بهورزان باسابقه کار بالای 10 سال بالاست. فراهم نمودن امکان انتقال بهورزان باسابقه به خانه&shy;های بهداشت نزدیک به مرکز شهرستان و امکان ادامه تحصیل و ارتقای علمی و شغلی آنان می&shy;تواند به بهبود وضعیت کمک شایانی نماید.</p> <p><strong>Background</strong>: Job burnout is a term to describe the negative changes in attitudes and behavior of people exposed to work stress. This study aimed to measure the intensity of burnout among rural health workers and to determine its related factors in Northeastern provinces of Iran.</p> <p><strong>Methods</strong>: In this cross-sectional study a total of 548 rural health workers (Behvarz) working in medical universities of Shahroud, Sabzevar, Neishabour, Bojnourd and Semnan randomly were selected and investigated through Maslach Burnout Inventory. Data were analyzed using proportional ordered logistic regression and chi-square tests.</p> <p><strong>Results</strong>: Most of the participants (71%) were female and married (90%). 14.6% of the participants were completely satisfied with their income and 7.4% with their essential facilities. Despite moderate satisfaction with their income and essential facilities, more than 75% of the rural health workers were highly interested in their job. The mean score of the intensity of emotional exhaustion, lack of personal accomplishment, depersonalization, conflict and burnout among the participants were 16.9&plusmn;15.60, 35.5&plusmn;13.54, 4.8&plusmn;5.07, 6.1&plusmn;4.66, and 63.1&plusmn;25.14, respectively. Significant relationships were observed between burnout and factors including satisfaction with income and essential facilities, interest in job, gender, and place of residence.</p> <p><strong>Conclusion</strong>: Although burnout among rural health workers is low, the intensity of emotional exhaustion, lack of personal accomplishment in health workers with experience of over 10 years is high. The opportunity to transfer high experienced workers to health houses close to city center, and providing the opportunity of continuation of education and academic and job promotion can improve the situation.</p> فرسودگی شغلی, بهورزان, خستگی عاطفی, مسخ شخصیت Burnout, Rural health worker, Emotional exhaustion, Depersonalization 116 125 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1845-1&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Amiri محمد امیری m_amiri_71@yahoo.com 3900319475328460031819 3900319475328460031819 No School of Public Health, Shahroud University of Medical Sciences, Shahroud, Iran دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران Reza Chaman رضا چمن m_amiri_71@yahoo.com 3900319475328460031820 3900319475328460031820 No Yasuj University of Medical Sciences, Yasuj, Iran. دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران Mohsen Arabi محسن اعرابی m_amiri_71@yahoo.com 3900319475328460031821 3900319475328460031821 No School of Medicine, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران Ahmad Ahmadinasab احمد احمدی نسب m_amiri_71@yahoo.com 3900319475328460031822 3900319475328460031822 No Health deputy Sabzevar University of Medical Sciences, Sabzevar, Iran دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران Ali Hejazi علی حجازی m_amiri_71@yahoo.com 3900319475328460031823 3900319475328460031823 No School of Public Health, north khorasan University of Medical Sciences, Bojnurd, Iran. دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران Ahmad Khosravi احمد خسروی khosravi2000us@yahoo.com 3900319475328460031824 3900319475328460031824 Yes Shahroud University of Medical Sciences, Shahroud, Iran دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران