fa تحقیقی پیرامون اعتبار روشهای تشخیصی در ترومای نافذ غیرجنگی شکم و پهلو جراحی عمومی General Surgery پژوهشي Research     برای آگاهی از اعتبار (reliability) روشهای اداره (management) بیماران مبتلا به ترومای نافذ غیرجنگی (civilian) شکم و پهلو، پرونده پزشکی تمام بیماران مبتلا که در بیمارستانهای حضرت رسول اکرم(ص) و شهدای هفتم تیر تهران تحت درمان قرار گرفتند، بطور گذشته‌نگر و طی یک دوره هفت‌ساله که به اسفند ماه سال 1374 شمسی (مارس 1996 میلادی) ختم می‌شد مورد بررسی قرار گرفت. بیمارستانهای فوق دو مرکز ترومای تراز دوم وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران هستند. در این تحقیق 105 نفر مورد بررسی قرار گرفتند و معلوم شد که ارزش پیشگویی کننده مثبت (positive predictive value) لاپاراتومی اجباری (mandatory) در تروماهای نافذ قسمت داخل قفسه سینه‌ای شکم بسیار زیاد (100%) است و بنابراین روش معتبری برای اداره بیماران فوق می‌باشد، اما ارزش پیشگویی کننده مثبت لاپاراتومی‌هایی که به طور اجباری بر اثر بیرون‌زدگی احشا (evisceration) انجام می‌شود 67% است که اعتبار قابل توجهی نمی‌باشد و شاید بهتر باشد که معیار اخیر مورد تجدید نظر قرار گیرد. در مطالعه حاضر، ارزش پیشگویی کننده مثبت لاپاراتومی عادی (routine) بسیار کم (38%) بود. این اعتبار تائید مجدد این نکته است که باید تا حد امکان از انجام لاپاراتومی عادی ـ  صرفاً به علت راه داشتن زخم دیواره شکم به حفره صفاقی ـ خودداری کرد. در مطالعه حاضر ارزش پیشگویی کننده مثبت و منفی لاپاراتومی انتخابی بسیار مناسب بود (91% و 87%). بنابراین می‌توان توصیه کرد که جراح در برخورد با بیمار مبتلا به ترومای نافذ شکم باید تا حد امکان از روشهائی نظیر “شستشوی تشخیصی صفاق”، “تصویربرداری” و “تحت نظر گرفتن” (observation) استفاده نماید.  ABSTRACT To evaluate the reliability of modalities of management of patients with penetrating civilian abdominal and flank trauma, hospital records of all affected patients, who were managed in Hazrat Rasul-e Akram and Haft-e Tir hospitals in Tehran, have been reviewed over a seven-year period, ending on march 19, 1996. These hospitals are level two trauma centers affiliated to the Iran University of Medical Sciences. One hundred and five patients have been reviewed in this research. The positive predictive value of mandatory laparotomies performed for penetrating traumas to intrathoracic abdomen was high (100%). Thus, this is a reliable modality for the management of these patients. The positive predictive value of mandatory laparotomies performed for evisceration was 67%, which is not considerable. Thus, revision of this indication may be reasonable. In this study, the positive predictive value of routine laparotomies was very low(38%). This reemphasizes the point that routine laparotomies for peritoneal penetration must be avoided, if possible. The positive and negative predictive values of selective laparotomies were very well (91% and 87%). So, it can be recommended that in the management of patients with penetrating abdominal trauma, surgeons should employ diagnostic methods such as “diagnostic peritoneal lavage” (DPL), “imaging” and “observation”, if possible and where applicable. ،1 – ترومای نافذ شکم ،2 – شستشوی تشخیصی صفاق ، 3 – لاپاراتومی تشخیصی 1) Penetrating abdominal trauma 2) Diagnostic peritoneal lavage(DPL) 3) Diagnostic Laparotomy 192 200 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-306&slc_lang=fa&sid=1 S.A Jalali سیدعلی جلالی 3900319475328460013536 3900319475328460013536 Yes A Samadi Kuchaksaraei علی صمدی‌کوچکسرائی 3900319475328460013537 3900319475328460013537 No