fa تاثیر برنامه آموزشی مبتنی بر الگوی توانمندسازی بر ارتقاء رفتارهای خود مراقبتی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 شهر اصفهان پرستاری و بهداشت جامعه Society Health Nursing پژوهشي Research <p> <strong> زمینه و هدف </strong>: توانمندسازی بیمار به عنوان یک برنامه موثر در راستای آموزش خود مراقبتی و تغییر رفتار در مراقبت دیابت محسوب می گردد. این مطالعه به بررسی ارزشیابی الگوی توانمندسازی بر ارتقاء رفتارهای خود مراقبتی در بیماران دیابتی نوع 2 شهر اصفهان می پردازد. </p><p> <strong> روش کار </strong>: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی شاهد دار بود که 140 بیمار در دو گروه مداخله و مقایسه پس از انجام پیش آزمون با انجام تخصیص تصادفی وارد شدند. در مرحله پیش آزمون، کلیه اطلاعات دموگرافیک و مرتبط با سلامت و بیماری از بیماران اخذ گردید. سپس افراد گروه مداخله، در پنج گروه چهارده نفری تقسیم شده و در برنامه توانمندسازی با استفاده از استراتژی حل مسئله گروهی و حمایت همسالان که بر اساس سازه های مدل طراحی شده بود، شرکت نمودند. افراد گروه مقایسه آموزش رایج مرکز را طبق روال قبل ادامه دادند و به صورت جداگانه بدون تماس با گروه مداخله به تکمیل پرسش نامه ها اقدام نمودند. اهداف توانمندسازی در این مطالعه با مفهوم خودمراقبتی مورد بررسی قرار گرفت. در پیگیری بلافاصله و سه ماه بعد ابزار خودمراقبتی دیابت بررسی گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار آماری SPSS نسخه5/11و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شد. </p><p> <strong> یافته ها: </strong>دو گروه از نظر متغیرهای دموگرافیک با یکدیگر تفاوت معناداری نداشتند (05/0 < p ). مقیاس خودمراقبتی کلی در گروه مداخله معنی دار بود،اما در گروه مقایسه و بین دو گروه اختلاف معنی دار آماری وجود نداشت (05/0 < p ). در مورد خرده مقیاس های خودمراقبتی دیابت، رعایت تغذیه در گروه مداخله و بین دو گروه در پس آزمون دوم (پیگیری سه ماهه) ارتباط معنیداری داشت (03/0 = p )، فعالیت بدنی در دو گروه معنی دار بود (001/0 < p ) و بین دو گروه بین دو گروه این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود. خرده مقیاس های خودپایشی، رعایت رژیم دارویی و مراقبت از پا در گروه مداخله تفاوت </p><p>  معنی داری داشتند (001/0 < p )، اما در بین دو گروه این تفاوت معنی دار نبود (05/0 < p ). خرده مقیاس استعمال دخانیات در گروه مداخله تفاوت </p><p>  معنی داری داشت (03/0 = p ) و تنها در پس آزمون دوم بین دو گروه اختلاف معنی دار آماری مشاهده گردید. </p><p> <strong> نتیجه </strong><strong>‌ </strong><strong>گیری </strong>: نتایج مطالعه نشان داد که آموزش مبتنی بر الگوی توانمندسازی در گروه مداخله با استراتژی های حل مسئله گروهی و گروه همسالان دارای اثر بخشی در مقایسه با آموزش های رایج دیابت در برخی از خرده مقیاس ها می باشد. </p> <p> <strong> Background: </strong>Patient empowerment is considered as an effective paradigm in self- care education and behavior change in diabetes care. This study examined the impact of pre, immediately and a-3 months, empowerment –based diabetes education in promoting self-care behaviors in type 2 diabetic patients in Isfahan city. <strong></strong></p><p> <strong> Methods </strong>: This randomized control trial enrolled 140 adults with type 2 diabetes. Baseline, immediately and 3 –months assessments measured self-care behaviors. In intervention group, participants received educational plan based on empowerment theory and control group received current education plan in the diabetes center. Patients in intervention group attended in five groups with 14 patients during 2 months intervention with group problem solving and peer support strategies based on empowerment theory constructs. Each scale was performed based on study goals in post-tests separately. Collected data was analyzed using SSPSS software 11.5 version with statistical tests. </p><p> <strong> Results: </strong>The two groups did not differ statistically in the demographic variations (p>0.05). Self-care difference was statistically significant in the case group however in the control group and between the two compared groups it was not significant (p>0.05). Self-care behaviors in total and some subscales such as nutrition (p=0.03), and physical activity (p>0.001) showed significant association in intervention group. Self-monitoring, adherence to treatment and inspection of foot had significant association in intervention group (p>0.001), but there was no significant association within two groups (p>0.05). Smoking had a significant association in intervention group (p=0.03). </p><p> <strong> Conclusions: </strong>Findings suggest that an empowerment based educational program is promising for improving and maintaining certain self-care subscales. </p> رنامه آموزشی، الگوی توانمندسازی، خودمراقبتی، دیابت نوع 2. Educational program, Empowerment model, Self-care, Type 2 diabetes. 18 31 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1404&slc_lang=fa&sid=1 Davoud Shojaeezadeh داود شجاعی زاده 3900319475328460023177 3900319475328460023177 No Tehran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی تهران Azar Tol آذر طل 3900319475328460023178 3900319475328460023178 Yes Tehran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی تهران Gholamreza Sharifirad غلامرضا شریفی راد 3900319475328460023179 3900319475328460023179 No Isfahan University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی اصفهان Fatemeh Alhani فاطمه الحانی 3900319475328460023180 3900319475328460023180 No Tarbiat Modares University دانشگاه تربیت مدرس