Razi Journal of Medical Sciences

fa بررسی نتایج درمان جراحی شکستگی‌های داخل مفصلی دیستال استخوان بازو (بررسی 46 بیمار) Study of the Surgical Treatment Outcomes of Distal Intra-articular Humerus Fractures: Evaluation of 46 cases ارتوپدی Orthopedic پژوهشي Research <h2 style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt DIRECTION: rtl" dir="rtl"> زمینه و هدف: شکستگی‌های داخل مفصلی دیستال هومروس در بزرگسالان به عنوان یکی از جنجالی‌ترین بحث‌های جراحان ارتوپدی در آمده است. بی‌نظمی‌های کوچک در سطح مفصلی آرنج معمولاً سبب از دست رفتن عملکرد مفصل می‌شود. این عارضه را با جراحی باز دقیق همراه با فیکساسیون محکم می‌توان کاهش داد. تکنیک جراحی خلفی به همراه استئوتومی اوله کرانون و فیکساسیون توسط دو Plate طرفی به عنوان شیوه استاندارد جراحی این نوع شکستگی‌ها به خصوص در تیپ‌های C آن می‌باشد. هدف اصلی این مطالعه بررسی نتایج درمان جراحی شکستگی‌های داخل مفصلی دیستال هومروس می‌باشد.<h4 style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" dir="rtl">روش بررسی: در یک مطالعه توصیفی- مقطعی 46 بیمار (18 مؤنث و 28 مذکر) با میانگین سنی 22/31 سال را که مبتلا به شکستگی داخل مفصلی دیستال هومروس (12 مورد C1، 17 مورد C2 و 17 مورد C3) بودند، تحت بررسی قرار گرفتند. این بیماران از سال 1380 تا 1384 تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند. کلیه بیماران با تکنیک خلفی به همراه استئوتومی اوله کرانون جراحی شده بودند. فیکساسیون داخلی یا با استفاده از دو Plateیا با استفاده از یک Plate و یا با استفاده از Screw بوده است. متغیرهای اندازه‌گیری شده به عنوان برونداد (Outcome) عبارت بودند از: درد بیمار پس از جراحی، دامنه حرکت، توانایی انجام فعالیت‌های روزمره قبلی، بروز عفونت‌ها، بروز اختلالات حسی- حرکتی در اعصاب، بروز اختلال در جوش خوردن، بروز سفتی در مفصل آرنج، بروز استئوآرتریت، بروز ناپایداری و نیاز به فیکساسیون مجدد و بروز بورسیت راجعه. در آنالیز آماری با استفاده از نرم‌افزار SPSS از فراوانی و درصد فراوانی جهت توصیف داده‌ها استفاده شد. از آزمون‌های آماری Kendall و تست دقیق فیشر نیز استفاده شد. سطح معنی‌داری 05/0p< در نظر گرفته شده است.</h4><h4 style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" dir="rtl">یافته‌ها: در 16 بیمار (8/34%) پس از جراحی درد وجود نداشت. درد خفیف در 17 بیمار (37%)، درد متوسط در 11 بیمار (9/23%) و درد شدید تنها در 2 بیمار (3/4%) گزارش شده بود. دامنه حرکت (Range of motion-ROM) پس از درمان در 24 بیمار (2/52%) بیش از 100 درجه، در 18 بیمار (1/39%) 50 تا 100 درجه و در 4 بیمار (7/8%) کمتر از 50 درجه بود. توانایی انجام فعالیت‌های روزمره قبلی پس از درمان در 14 بیمار (4/30%) کاملاً مانند قبل، در 26 بیمار (5/56%) نسبتاً مانند قبل و در 6 بیمار (13%) فعالیت کاهش یافته بود. تنها 2 بیمار (3/4%) دچار عفونت‌های سطحی شدند و هیچ بیماری به عفونت عمقی دچار نشد. همچنین تنها در 2 بیمار (3/4%) اختلالات حسی- حرکتی در عصب اولنار دیده شد. فقط 3 بیمار (5/6%) به عارضه عدم جوش خوردن استخوان مبتلا شدند.</h4><h4 style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" dir="rtl">نتیجه‌گیری: ترمیم جراحی شکستگی داخل مفصلی دیستال هومروس (به خصوص با تکنیک خلفی همراه با استئوتومی اوله کرانون به دلیل دید مناسب، ارزیابی روتین عصب اولنار و Rigid Internal Fixation) یک روش مؤثر می‌باشد که سبب بازتوانی زودرس بیمار می‌گردد.</h4></h2> Background and Aim: Intra-articular fractures of distal humerus in adults present a controversial challenge for orthopedic surgeons. Minor irregularities of the joint surface of the elbow usually cause some loss of function. This can usually be minimized by early, accurate open reduction with sufficiently rigid fixation to permit immediate motion. The posterior approach combined with Olecranon osteotomy and fixation with the two plates at right angles, a medial plate on the medial column and a posterior plate on the lateral column, is considered the standard of care of displaced intra-articular distal humeral fractures (AO type C). The purpose of this study was to evaluate the results of the treatment of intra-articular fractures of distal humerus. Patients and Methods: In this descriptive –croos sectional study we evaluated 46 patients (18 females & 28 males) with a mean age of 31.22 years, who had intra-articular fractures of distal humerus (Type C1- 17 and C2 & C3-17) and were operatively treated between 2000 and 2005. After a standard posterior approach with Olecranon osteotomy, internal fixation was achieved with unilateral or bilateral plates and screws. The outcome measured variables were pain scale, range of motion, the ability of daily activities, infections, nerve injuries, radiological assessments (mal:::union:::, non-:::union:::, malalignment, …), joint stiffness, osteoarthritis, recurrent bursitis, instability and need for fixation.�We used the SPSS software for statistical analysis of data. The main indices that we used were frequency and percent.For statistical analysis Kendall</place />'s and Fisher's exact tests were used. p<0.05 was considered as statistically significant.Results: There was no pain after surgery in 16 patients (34.8%). Mild pain in 17(37%), moderate pain in 11(23.9%) and severe pain was reported in 2(4.3%). The range of motion in 24 patients (52.2%) was more than 100 degree. It was 50 to 100 degree in 18(39.1%) and less than 50 degree in 4(8.7%). The ability to perform�previous daily activity was "as before" in 14 patients (30.4%). It was "partially as before" in 26(56.5%) and "decreased activity" in 6(13%). Superficial infection was detected in only 2 (4.3%). None of the cases had deep infection.Only 2 of patients (4.3%) had ulnar nerve injury. Meanwhile 3 (6.5%) had non :::union:::.Conclusion: The surgical repair of an intra-articular distal humerus fracture (especially the transolecranon approach for good visualization, routine ulnar nerve exploration and rigid internal fixation) is an effective procedure that permits early rehabilitation in these complicated fractures. دیستال هومروس ،شکستگی داخل مفصلی ، استئوتومی اوله کرانون Distal humerus, Intra-articular fracture,Olecranon osteotomy 0 0 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-903&slc_lang=fa&sid=1 M. Nourozi مسعود نوروزی 3900319475328460016767 3900319475328460016767 Yes M.N. Naderi محمدنصیر نادری 3900319475328460016768 3900319475328460016768 No S.M. Mahdavi سید مانی مهدوی 3900319475328460016769 3900319475328460016769 No D. Jaafari داوود جعفری 3900319475328460016770 3900319475328460016770 No A. Khosravi ابوالفضل خسروی 3900319475328460016771 3900319475328460016771 No