fa بررسی تراکم معدنی استخوان در خانم‌های یائسه مبتلاء به دیابت قندی نوع 2 غدد داخلی و متابولیسم Endocrinology & Metabolism پژوهشي Research <b style="mso-ansi-font-weight: normal"><span lang="FA"><p></p></span></b><p></p><h4 style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" dir="rtl"><span></span> </h4><h4 style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" dir="rtl"><span>    زمینه و هدف: همراهی دیابت نوع 2 و پوکی استخوان به علت شیوع بالای هر دو بیماری و مشابهت در سن بروز، مورد توجه بسیاری از محققان بوده است. ولی گزارش‌هایی درباره اثر دیابت نوع2 بر میزان تراکم معدنی استخوان و استئوپوروز وجود دارد و تراکم استخوان بیماران دیابتی در مقایسه با افراد طبیعی به میزان‌های بالاتر، مساوی و پایین‌تر گزارش شده است. هدف از این مطالعه بررسی تراکم معدنی استخوان در بین بیماران یائسه مبتلا به دیابت نوع 2 می‌باشد.</span><span>روش بررسی: این مطالعه به صورت مقطعی بر روی 50 نفر بیمار دیابتی و 50 نفر غیر دیابتی یائسه مراجعه‌کننده به مرکز سنجش تراکم استخوان میلاد بندرعباس انجام شد. سنجش تراکم استخوان در مناطق ستون مهره‌ها (مهره‌های دوم تا چهارم کمری) و لگن (گردن استخوان ران) با روش </span><font face="Times New Roman"><span style="LETTER-SPACING: -0.25pt" dir="ltr">DXA</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: "><span dir="rtl"></span> </span><span dir="ltr"></span><span style="LETTER-SPACING: -0.25pt" dir="ltr"><span dir="ltr"></span><font face="Times New Roman">(Dual energy X-ray Absorbsiometry)</font></span><span dir="rtl"></span><span style="FONT-FAMILY: "><span dir="rtl"></span> <span lang="AR-SA"><font face="B Yagut">انجام شد. <span style="LETTER-SPACING: -0.15pt">معیارهای خروج از مطالعه شامل ابتلاء به اختلالات هورمونی، غدد درون ریز و روماتولوژی، و نیز مصرف داروهای مداخله‌گر به‌ویژه استروئید بود و نفرات فوق به‌صورت تصادفی از بین افراد واجد شرایط انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون آماری </span></font></span></span><font face="Times New Roman"><span style="LETTER-SPACING: -0.15pt" dir="ltr">t</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span> توسط نرم‌افزار </span><font face="Times New Roman"><span style="LETTER-SPACING: -0.15pt" dir="ltr">minitab</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span> استفاده شد و 05/0 </span><font face="Times New Roman"><span style="LETTER-SPACING: -0.15pt" dir="ltr">p<</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span> معنی‌دار تلقی گردید.</span><h4 style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" dir="rtl"><span>یافته‌ها: دو گروه مورد مطالعه از لحاظ سن، وزن، قد و شاخص توده بدن یکسان بودند و تنها سن یائسگی در گروه بیمار به‌طور معنی‌داری بالاتر از گروه کنترل بود (89/4</span><span style="mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'" lang="AR-SA"><font face="Times New Roman">±</font></span><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA">26/48 سال در مقابل 75/5</span><span style="mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'" lang="AR-SA"><font face="Times New Roman">±</font></span><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA">20/45 سال). میانگین تراکم معدنی استخوان در ناحیه گردن استخوان ران در گروه بیمار (مورد) (732/0 گرم در هر<br>سانتی‌متر مربع </span><font face="Times New Roman"><span dir="ltr">g/cm²</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span>) و شاهد (</span><font face="Times New Roman"><span dir="ltr">g/cm²</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span> 773/0) اختلاف معنی‌داری نداشت (16/0=‌</span><font face="Times New Roman"><span dir="ltr">p</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span>). این مسأله در مورد ناحیه ستون مهره‌ها نیز صادق بود. (</span><font face="Times New Roman"><span dir="ltr">g/cm²</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span> 875/ 0 در گروه مورد و </span><font face="Times New Roman"><span dir="ltr">g/cm²</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span> 876/0 در گروه شاهد) (97/0=</span><font face="Times New Roman"><span dir="ltr">P</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span>). شیوع استئوپوروز و استئوپنی در گروه مورد و شاهد تفاوت آماری نداشت. <p></p></span></h4><h4 style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" dir="rtl"><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA">میانگین شاخص </span><font face="Times New Roman"><span dir="ltr">T-score</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span> در ناحیه گردن استخوان ران در گروه بیمار کمتر از گروه شاهد بود (18‌/2- در برابر 83/1-)، ولی این اختلاف معنی‌دار نبود ( 16/0=</span><font face="Times New Roman"><span dir="ltr">P</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span>). در مورد ناحیه ستون مهره‌ها نیز این مسأله صادق بود (4/1- در مقابل 39/1-، 98/0</span><font face="Times New Roman"><span dir="ltr">p=</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span>). شاخص </span><font face="Times New Roman"><span dir="ltr">score</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: "><span dir="rtl"></span> </span><font face="Times New Roman"><span dir="ltr">Z-</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span> در هر دو ناحیه نیز اختلافی بین دو گروه نشان نداد. سابقه شکستگی در افراد دو گروه یکسان بود. همچنین شاخص‌های </span><font face="Times New Roman"><span dir="ltr">T-score</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span> و </span><font face="Times New Roman"><span dir="ltr">Z-score</span><span dir="rtl"></span></font><span style="FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl"></span> در بیماران تحت درمان با انسولین و داروهای کاهنده قند خوراکی اختلافی را نشان نداد. <p></p></span></h4><h4 style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" dir="rtl"><span>نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که دیابت نوع 2 ریسک فاکتور پوکی استخوان نباشد و سبب افزایش ریسک شکستگی نشود. بنابراین، بررسی تراکم معدنی استخوان به عنوان تست روتین جهت پیشگیری پوکی استخوان در این گروه پیشنهاد نمی‌شود. <p></p></span></h4></h4><h4></h4><p></p> <p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="Style2"><font face="Verdana"><strong></strong></font></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="Style2"><font face="Verdana"><font style="BACKGROUND-COLOR: #f7f8fc" face="Tahoma">    </font><strong>Background and Aim:</strong> Association between type 2 Diabetes mellitus and osteoporosis has been an attractive subject for many researchers, because both of them are very frequent and occure in the same age group. However there are controversial reports on the effect of the type 2 Diabetes mellitus on bone mineral density. Bone mineral density (BMD) of diabetic patients is reported to be equal, more or less than the normal population. The aim of this study was to evaluate the bone mineral density in postmenopausal women with type 2 diabetes mellitus.</font></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="Style2"><font face="Verdana"><b>Patients and Methods:</b> In this cross-sectional study, 50 diabetic and 50 nondiabetic postmenopausal patients that had referred to Bandar abbas Milad Bone Mineral Densitometry Centre were enrolled. BMD was measured in the lumbar vertebrae (L2-L4) and hip (femoral neck) using DXA method. Exclusion criteria were endocrine or rheumatologic diseases and use of confounding drugs specially steroids. The study population was selected randomly. T-test using Minitab software was used for statistical analysis and P<0.05 was considered as significant.</font></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="Style2"><font face="Verdana"><b>Results:</b> Age, weight, height and BMI were similar between both groups, but menopausal age was higher in the case group (48.26±4.89 yr vs 45.20±5.75 yr). The mean femoral neck BMD was similar between two groups (0.732 g/cm² in cases and 0.773 g/cm² in controls) (P=0.16).</font></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="Style2"><font face="Verdana">There were no statistically significant differences in BMD of lumber spine in both groups (0.875 g/cm² vs 0.876 g/cm², p=0.97). No significant difference was noted in regard to prevalence of osteopenia and osteoporosis.</font></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="Style2"><font face="Verdana">The mean femoral neck T-score was lower in the case group (-2.18 vs -1.83), but this was not significant (P= 0.16). There were no statistically significant differences in the lumbar spine in this regard as well (-1.40 vs -1.39, p=0.98). The mean Z-score of both sites was also similar in the two groups. The incidence of fracture was similar between two groups. Also there were no significant differences in the T-score and Z-score between patients receiving oral anti-diabetic medication and those receiving insulin.</font></p><p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" class="Style2"><font face="Verdana"><b>Conclusion:</b> It seems that type 2 diabetes mellitus is not a risk factor for osteoporosis and does not increase the risk of fracture. So evaluation of BMD is not recommended routinely for prophylaxis of osteoporosis in this patient group.</font></p> استئوپوروز (پوکی استخوان)، تراکم معدنی استخوان ،دیابت قندی Osteoporosis, Bone mineral density, Diabetes mellitus 113 119 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-861&slc_lang=fa&sid=1 A. Haghighi انوشه حقیقی 3900319475328460017810 3900319475328460017810 Yes F. Hadaegh فرزاد حدائق 3900319475328460017811 3900319475328460017811 No A. R. Ghoreifinegadian علیرضا غریفی‌نژادیان 3900319475328460017812 3900319475328460017812 No