fa مقایسه اثر 2 رژیم دارویی گرانیسترون ـ دگزامتازون و دروپریدول ـ دگزامتازون روی تهوع و استفراغ بعد از عمل در جراحی داخل شکمی بیهوشی Anesthesiology پژوهشي Research     امروزه از گروه‌های دارویی متفاوتی جهت پیش‌گیری یا درمان تهوع و استفراغ بعد از عمل(Ponv) استفاده می‌شود که این داروها می‌توانند در عمل‌های مختلف یا بیماران مختلف اثرات متفاوتی داشته باشند. علاوه بر آن بعضی از این داروها گران‌قیمت بوده و این مسئله عاملی محدود کننده برای استفاده از آن‌ها محسوب می‌شود بنابراین برنامه‌های دقیقی برای استفاده از داروهای ضد تهوع و استفراغ وجود ندارد. با توجه به این که نوروترانسیترهای متعددی در ایجاد این عارضه نقش دارند، درمان چند دارویی می‌تواند اثر بیش‌تری روی تهوع و استفراغ بعد از عمل داشته باشد. در این مطالعه که به صورت ارزیابی بالینی تصادفی طراحی گردید، 140 بیمار که تحت عمل جراحی داخل شکمی قرار گرفته بودند(شیوع تهوع و استفراغ بعد از عمل در این بیماران بالا است) انتخاب شدند و به 2 گروه تقسیم گردیدند سپس 2 رژیم درمانی متفاوت جهت پیش‌گیری از این عارضه تجویز گردید و اثر این دو رژیم درمانی با هم مورد مقایسه قرار گرفت. در گروه اول از ترکیب دارویی گرانیسترون و دگزامتازون(70=n) و در گروه دوم از دروپریدول و دگزامتازون استفاده شد(70=n). هدف از این مطالعه مقایسه شیوع تهوع و استفراغ در این 2 گروه، در مدت24 ساعت بعد از عمل بوده است. بیماران مورد مطالعه در گروه سنی 50-15 سال بودند و اعتیاد به الکل و موادمخدر نداشتند، از داروهای اعصاب استفاده نمی‌کردند و زمان جراحی آن‌ها بیش از 4 ساعت نبوده است. خانم‌ها در 10 روز اول قاعدگی وارد مطالعه نشدند. براساس نتایج به دست آمده تهوع و استفراغ بعد از عمل در گروه گرانیسترون و دگزامتازون 4/1% و در گروه دوم 23% بود(0001/0=p). اگر چه گرانیسترون داروی گران‌قیمتی می‌باشد، به علت وجود تفاوت بارز، به نظر می‌رسد که اثر آن از نظر اقتصادی قابل بررسی و توجیه باشد.  <br> Nowadays, many drug groups are available for prophylaxis and treatment of post-operative nausea and vomiting(PONV). These drugs can have different effects on individual patients and surgical procedures. Additionally, some of these drugs are expensive and this can be a limiting factor in their selection. Moreover, no exact protocol exists for the use of these drugs. Due to the involvement of different neurotransmitters in these phenomena(nausea and vomiting), multiple drug therapy can be more effective. Therefore, in this double-blind randomized clinical trail(RCT) study, 140 patients with intra-abdominal operation (in which PONV could be seen with high incidence) were selected and randomly divided into two groups. Later, different prophylactic measures were used in these groups and their effects were then compared. In the first group the combination of granisetron and dexamethasone was used while the combination of dexamethasone and droperidol was used in the second group in order to determine and compare the incidence of PONV 24h after operation in these two groups. The range of age was 15-50. Alcohol and drug abuse, the use of neurologic drugs, operations more than 4 hours and women in their first 10 days of menstrual period were exclusion criteria. The incidence of PONV in granisetron/dexamethasone group was 1.4% and 23% in the other group(P=0.0001). According to this study the great efficacy of granisetron is in favor of its routine use with dexamethasone as a prophylactic measure. ،: 1 – تهوع و استفراغ بعد از عمل(PONV) ،2 – گرانیسترون ، 3 – دروپریدول Key Words: 1) Post-operative Nausea and Vomiting(PONV) 987 992 http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-124&slc_lang=fa&sid=1 R Safaeian رضا صفائیان 3900319475328460015442 3900319475328460015442 Yes N Salehi نادر صالحی 3900319475328460015443 3900319475328460015443 No M Tamadon Rastegar محمد تمدن رستگار 3900319475328460015444 3900319475328460015444 No