Research code: ۲۷۵۸۹
Ethics code: IR.IUMS.REC.1403.314
Clinical trials code:
دانشگاه علوم پزشکی ایران، z.sabetghadam@yahoo.com ، z.sabetghadam@yahoo.com
چکیده: (164 مشاهده)
زمینه و هدف:
اختلالات ناشی از حضور تلفن همراه در محیطهای درمانی، به عنوان یکی از مسائل مهم و چالشبرانگیز در حفظ ایمنی بیمار و عملکرد صحیح تجهیزات پزشکی میباشد. در این پژوهش، به صورت جامع و کمی، تداخلات امواج الکترومغناطیسی بین تلفن همراه و دستگاه الکتروکوتر بررسی شده است تا نتیجه آن مشخص شده و با استناد به آن از بروز بیشتر این تداخلات جلوگیری شود.
روش کار:
برای اندازهگیری تاثیر میدان الکترومغناطیسی حاصل از تشعشع یک گوشی تلفن همراه بر دستگاه الکتروکوتر، از یک دستگاه سیگنال آنالایزر و یک پروب الکترومغناطیسی با قابلیت اندازهگیری فرکانسهای مختلف استفاده شده است. سپس در شرایط متنوع تعداد و محل قرارگیری تلفن همراه نسبت به دستگاه الکتروکوتر، نمودار میدان مغناطیسی نشان داده شده توسط دستگاه سیگنال آنالایزر بررسی و تحلیل شده است.
یافتهها:
مقایسه نتایج نشان میدهد که حضور تلفن همراه حتی در حالت روشن هم تاثیرگذاری خود را دارد که این اثر در حدود 5dB است. اما چیزی که واضح است این است که در فواصل دورتر این اثر کاهش مییابد و تقریبا قابل اغماض است.
ضمنا اگر تلفن همراه در حالت مکالمه یا انتقال داده باشد بیشترین اثر مخرب را دارد و این اثر هنگامی افرایش پیدا میکند که بیش از دو عدد تلفن همراه در اتاق حضور داشته باشد. در این حالت حتی در فواصل دورتر از 50 سانتیمتر هم اثر مخرب خود را میگذارند.
نتیجه گیری:
باتوجه به یافته های این پژوهش نتیجه گرفته میشود که بروز تداخل امواج بین تلفن همراه و تجهیزات پزشکی از جمله الکتروکوتر امری اجتناب ناپذیر است و درصورتی که به دلایل ذکرشده (افزایش تعداد تلفن همراه یا کاهش فاصله آنها از دستگاه پزشکی) مقدار این امواج و میدان مغناطیسی ایجاد شده توسط آنها افزایش یابد، میتواند ایمنی بیمار را به خطر بیاندازد.
جهت کاهش این تداخلات راهکارهای زیر توصیه میشود:
- طراحی تجهیزات با شیلدینگ مناسب و فیلترهای EMI
- تعیین فاصله حداقل ۱ تا ۲ متری گوشی از دستگاههای حساس
- آزمونهای EMC پیش از استفاده از تجهیزات جدید در بیمارستان و...
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
مهندسی علوم