جلد 29، شماره 12 - ( 12-1401 )                   جلد 29 شماره 12 صفحات 423-411 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 01
Ethics code: IR.BPUMS.REC.1400.174
Clinical trials code: 01

XML English Abstract Print


استادیار، گروه روانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران ، Mousavi_psychologist@yahoo.com
چکیده:   (585 مشاهده)
زمینه و هدف: طرحواره­های هیجانی باعث می­شود که افراد از درمان دوری کنند. طرحواره­های هیجانی با اختلال استرس پس از آسیب در ارتباط بوده است؛ لذا هدف مطاعه بررسی گشتالت درمانی بر طرحواره­های هیجانی و رشد پس از آسیب در دختران مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه بود.
روش کار: جامعه آماری این مطالعه نیمه آزمایشی کلیه دختران 14 تا 19 سال مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه مراجعه کننده به بهزیستی شهر بوشهر به تعداد 91 نفر در سال 1399 بودند و با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده تعداد 40 نفر از آنان انتخاب و در دو گروه (آزمایش 20 نفر و کنترل 20 نفر) جایگزین شدند. گروه‌ آزمایش تحت گشتالت درمانی (10 جلسه 90 دقیقه‌ای) قرار گرفت. از مقیاس نشانگان اختلال استرس پس از سانحه فوآ و همکاران (1993)، طرحواره­های هیجانی لیهی (2002) و رشد پس از آسیب تدسچی و کالهون (1996) به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. از تحلیل واریانس با اندازه‏گیری مکرر و آزمون تعقیبی بن­فرونی برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد درمان مذکور در مرحله پسآزمون و پیگیری نسبت به گروه کنترل اثربخشی معناداری بر طرحواره­های هیجانی و رشد پس از آسیب در دختران مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه اعمال کرده است (05/0>P).
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، می­توان گفت که گشتالت درمانی می­­تواند به عنوان یک شیوه درمانی برای کاهش طرحواره­های هیجانی و افزایش رشد پس از آسیب دختران مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه در مراکز درمانی به کار برده شود.
 
متن کامل [PDF 701 kb]   (268 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.