جلد 29، شماره 12 - ( 12-1401 )                   جلد 29 شماره 12 صفحات 410-398 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 2
Ethics code: 2
Clinical trials code: 2

XML English Abstract Print


استاد، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، a.m.safania@gmail.com
چکیده:   (771 مشاهده)
زمینه و هدف: تعارض یک واقعیت اجتناب­ناپذیر از وجود انسان است که می­تواند در بین اعضای یک تیم ایجاد شود. بنابراین هدف از تحقیق حاضر تاثیر مولفه های روانشناسی مدیریت تعارض بر اثربخشی تیم های بسکتبال بانوان هست.
روش کار: روش تحقیق از نوع توصیفی و جامعه آماری شامل کلیه مربیان لیگ­های باشگاهی بسکتبال بانوان ایران بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری غیر تصادفی 41 تیم از لیگ­های (دسته دو ، دسته یک و برتر) و 118 مربی (37 مربی لیگ دسته یک، 44 مربی لیگ دسته دو و 37 مربی لیگ برتر) انتخاب شد. ابزار اندازه‌گیری شامل پرسشنامه­های استراتژی­های مدیریت تعارض که شامل 30 سوال در سه بعد رقابت همکاری و اجتناب است. پرسشنامه ارتباط مربی- ورزشکار شامل 11 گویه بوده در سه خرده مقیاس تعهد، نزدیکی/ صمیمیت و  متمم / مکمل مورد استفاده قرار گرفت و پرسشنامه صمیمیت و نزدیکی بودند.
یافته‌ها: با توجه به ضرایب همبستگی پیرسون، می‌توان مطرح نمود که ارتباط مثبت معنی‌داری بین مولفه «استراتژی عدم رویارویی» مرتبط با «استراتژی های مدیریت تعارض» و «اثربخشی» مشاهده می‌شود. بدین ترتیب که با افزایش مولفه «استراتژی عدم رویارویی» در مربیان تیم های بسکتبال بانوان، «اثربخشی» نیز افزایش و با کاهش آن، «اثربخشی» نیز در مربیان تیم های بسکتبال بانوان کاهش می‌یابد.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که مدل پرداخته شد با تأکید بر این شاخص­ها، از برازش برخوردار است و کارایی بالایی را در توصیف روابط بین متغیرها و تبیین متغیر اثربخشی از طریق متغیرهای استراتژی مدیریت تعارض و تعامل مربی- بازیکن را داراست.
 
متن کامل [PDF 748 kb]   (172 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.