جلد 32، شماره 1 - ( 1-1404 )                   جلد 32 شماره 1 صفحات 11-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: مقاله مستخرج از رساله دکتری است
Ethics code: IR.IAU.SHIRAZ.REC.1398.015
Clinical trials code: IR.IAU.SHIRAZ.REC.1398.015

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mendeley  
Zotero  
RefWorks

Taheri A, Bagholi H, Javidi H, Firoozabadi A. The Mediating Role of Cognitive Distortion and Cognitive Emotion Regulation in Relation to Childhood Trauma and Students' Dissociative Experiences. RJMS 2025; 32 (1) :1-11
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7265-fa.html
طاهری علی، بقولی حسین، جاویدی حجت اله، فیروز آبادی علی. نقش واسطه ای تحریف شناختی و تنظیم شناختی هیجان در رابطه با آسیب های کودکی و تجارب تجزیه ای دانشجویان. مجله علوم پزشکی رازی. 1404; 32 (1) :1-11

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7265-fa.html


1- گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرودشت، مرودشت، ایران، taheri889@gmail.com
2- گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرودشت، مرودشت، ایران، bhossein@gmail.com ، bhossein@gmail.com
3- گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرودشت، مرودشت، ایران، javid952@hotmail.com
4- دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران، a_psych@hotmail.com
چکیده:   (82 مشاهده)
زمینه و هدف: تجزیه به درجاتی در افراد غیربالینی و سالم اتفاق می افتد با این حال میزان بالایی از تجزیه در افراد بالینی و دچار اختلالهای روانپزشکی رخ می دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ای تحریف شناختی و  تنظیم شناختی هیجان  در رابطه با آسیب های کودکی و تجارب تجزیه ای دانشجویان می باشد.
مواد و روش: برای انجام تحقیق توصیفی و همبستگی حاضر از بین دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت در سال تحصیلی 99-98 به روش نمونه‌گیری تصادفی در دسترس شامل 329 نفر دانشجو (187 دختر و 142 پسر) به عنوان نمونه انتخاب شده و پرسشنامه تجارب تجزیه ای برنستاین و پوتنام (1986 )، آسیب­های دوران کودکی برنستاین و همکاران (2003)، تحریف‌های شناختی  حمامچی و اوزتورک ( 2004 )، پرسشنامه تنظیم هیجان گارنفسکی، کرایج و اسپینهاون (2001) را تکمیل کردند.
یافته ها: اثر مستقیم آسیب های کودکی به عنوان متغیر برونزای پژوهش بر تجارب تجزیه ای (16/0) به دست آمد که در سطح 01/0 P < معنی دار بود. همچنین اثر غیرمستقیم آسیب های کودکی بر تجارب تجزیه ای (25/0) بود که از نظر آماری در سطح 01/0 P < معنی دار است. اثرات کل همه مولفه ها معنی دار است. برازش مدل پیش‌بینی تجارب تجزیه ای (069/0) حاصل گردید که در سطح  نسبتا مطلوبی می‌باشد.
نتیجه­گیری: به منظور گسترش نتایج مطالعات پیشین و رسیدن به یک دیدگاه جامع در شناخت، پیش بینی و درمان اختلالات تجزیه ای می توان مدل آسیب –تجزیه را نمونه بالینی بیشتر مورد بررسی قرار داد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول