جلد 29، شماره 12 - ( 12-1401 )                   جلد 29 شماره 12 صفحات 161-151 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: مقاله مستخرج از پایان نامه با کد اخلاق IR.IAU.M.REC.1400.015
Ethics code: IR.IAU.M.REC.1400.015
Clinical trials code: 1

XML English Abstract Print


استادیار، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران ، Kazemi_edu@yahoo.com
چکیده:   (749 مشاهده)
زمینه و هدف: خانواده‏ها با نوع ارتباط خود می­توانند بر رشد شناختی و هیجانی افراد، تأثیر بگذارند. لذا هدف از انجام این پژوهش، عیین نقش میانجی‏گری خودکارآمدی و نظم بخشی هیجانی در تأثیر الگوی ارتباطی خانواده بر مسئولیت‏پذیری بود.
روش­ کار: برای انجام پژوهش حاضر که با روش معادلات ساختاری انجام شد از بین دانش‏آموزان دوره دوم متوسطه‏ شهر شیراز 352 دانش‏آموز  (163 پسر و 189 دختر) با استفاده از روش نمونه­گیری خوشه­ای چند مرحله­ای به عنوان نمونه انتخاب شده و به پرسشنامه‎های الگوهای ارتباطی خانواده کوئرنر و فیتز پاتریک (2002)، خودکارآمدی شرر و همکاران (1982)، پرسشنامه‏ تنطیم هیجان گروسو جان (2003) و مسئولیت‏پذیری سروش (1390)، پاسخ دادند.
یافته­ ها: نتایج نشان داد که خودکارآمدی در رابطه‏ی بین جهت‏گیری گفت‏وشنود با مسئولیت‏پذیری نقش میانجی‏گری دارد و همچنین، مشخص شد که ارزیابی مجدد شناختی نیز بین جهت‏گیری گفت‏وشنود و جهت‏گیری همنوایی با مسئولیت‎پذیری نقش میانجی معنادار دارد. همچنین، نتایج از عدم نقش میانجی‏گری سرکوبی بین الگوهای ارتباطی خانواده و مسئولیت‎پذیری خبر داد.
نتیجه­ گیری: بر اساس این یافته‏ها، زمانی که فرزندان نسبت به توانایی‎های خود آگاه شوند و راهبردهای صحیح تنظیم هیجان را در جهت‏گیری گفت‏‎وشنود و همنوایی در خانواده آموزش ببینند، می‏توانند مسئولیت‏پذیری بیشتری را تجربه کنند.

 
متن کامل [PDF 696 kb]   (176 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.