جلد 29، شماره 6 - ( 6-1401 )
جلد 29 شماره 6 صفحات 122-115 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: 97117
Ethics code: IR.BHN.REC.1396.09
Clinical trials code: 97117
ایرج عابدی*1 
، نگار عبدی2 ، مظفر ناصرپور3 ، مسعود ربانی4
، نگار عبدی2 ، مظفر ناصرپور3 ، مسعود ربانی4
1- استادیار، گروه فیزیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ، i.abedi@med.mui.ac.ir
2- مربی، گروه رادیولوژی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران،
3- استادیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پیرا پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بهبهان، بهبهان، ایران،
4- دانشیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران،
2- مربی، گروه رادیولوژی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران،
3- استادیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پیرا پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بهبهان، بهبهان، ایران،
4- دانشیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران،
چکیده: (2127 مشاهده)
زمینه و هدف: روش استاندارد در تشخیص و مرحله بندی سرطان پروستات، نمونهبرداری و تعیین مقدار شاخص گلیسون (Gleason Score ) میباشد. در این مطالعه ارتباط بین شاخص گلیسون بهعنوان روش استاندارد در بیماران مبتلا به سرطان پروستات با پارامترهای استخراج شده از تصاویر دیفیوژنی تشدید مغناطیسی (Diffusion-Weighted Images) بررسی گردید.
روش کار: این مطالعهی کاربردی بر روی 90 بیمار مبتلا به سرطان پروستات که براساس معیارهای Mc Donald از اسفند ماه 1398 تا بهمن ماه 1399 به مرکز تصویربرداری شفای اصفهان ارجاع داده شده بودند، انجام شد. پس از تشخیص اولیه توسط پزشک، ابتدا تصاویر آگزیال دیفیوژن با تنفس آزاد و با استفاده از سیستم Siemens مدل Avanto، با قدرت 5/1 تسلا (با مقادیر b برابر با mm2 / s 0، 1000، 1500 و 2000) از بیماران اخذ گردید. پس از جراحی پروستاتکتومی، نمونهها به آزمایشگاه پاتولوژی ارجاع داده شدند و شاخص گلیسون در آنها تعیین گردید. سپس این مقادیر با مقادیر ضریب انتشار ظاهری (Apparent Diffusion Coefficient) مقایسه و نتایج گزارش گردید.
یافته ها: آنالیز همبستگی پیرسون همبستگی منفی و معنادار قابل توجهی بین شاخص گلیسون و اندازهگیریهای ADC نشان داد (926/0- r =، 01/0p=).
نتیجه گیری: عمدهترین محدودیت مطالعات قبلی، غیر قابل اطمینان بودن مقدار GS حاصل از نمونهبرداری و مشکلات در تعیین دقیق محل تومور در MRI بود. برای غلبه بر این محدودیت، در این مطالعه از نمونههای پروستاتکتومی برای بررسی ارتباط تصویر دیفیوژنی و مقدار شاخص GS استفاده شد. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که استفاده از نمونههای پروستاتکتومی دقت بالاتری در تعیین ارتباط بین شاخصهای تصویری و پاتولوژی در مقایسه با نتایج حاصل از نمونهبرداری دارد.
روش کار: این مطالعهی کاربردی بر روی 90 بیمار مبتلا به سرطان پروستات که براساس معیارهای Mc Donald از اسفند ماه 1398 تا بهمن ماه 1399 به مرکز تصویربرداری شفای اصفهان ارجاع داده شده بودند، انجام شد. پس از تشخیص اولیه توسط پزشک، ابتدا تصاویر آگزیال دیفیوژن با تنفس آزاد و با استفاده از سیستم Siemens مدل Avanto، با قدرت 5/1 تسلا (با مقادیر b برابر با mm2 / s 0، 1000، 1500 و 2000) از بیماران اخذ گردید. پس از جراحی پروستاتکتومی، نمونهها به آزمایشگاه پاتولوژی ارجاع داده شدند و شاخص گلیسون در آنها تعیین گردید. سپس این مقادیر با مقادیر ضریب انتشار ظاهری (Apparent Diffusion Coefficient) مقایسه و نتایج گزارش گردید.
یافته ها: آنالیز همبستگی پیرسون همبستگی منفی و معنادار قابل توجهی بین شاخص گلیسون و اندازهگیریهای ADC نشان داد (926/0- r =، 01/0p=).
نتیجه گیری: عمدهترین محدودیت مطالعات قبلی، غیر قابل اطمینان بودن مقدار GS حاصل از نمونهبرداری و مشکلات در تعیین دقیق محل تومور در MRI بود. برای غلبه بر این محدودیت، در این مطالعه از نمونههای پروستاتکتومی برای بررسی ارتباط تصویر دیفیوژنی و مقدار شاخص GS استفاده شد. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که استفاده از نمونههای پروستاتکتومی دقت بالاتری در تعیین ارتباط بین شاخصهای تصویری و پاتولوژی در مقایسه با نتایج حاصل از نمونهبرداری دارد.