جلد 30، شماره 2 - ( 2-1402 )                   جلد 30 شماره 2 صفحات 60-51 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: IR.IAU.SHK.REC.1399.057
Ethics code: مقاله مسترخ از رساله دكتري است
Clinical trials code: 1

XML English Abstract Print


دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران ، aghazan5@yahoo.com
چکیده:   (829 مشاهده)
زمینه و هدف: اضطراب یکی از مسائلی است که انسان همیشه در طی زمان با آن درگیر بوده است. هدف از انجام این پژوهش مقایسه اثر بخشی درمان گروهی متمرکز بر هیجان و تحلیل رفتار متقابل بر صمیمیت و پذیرش اجتماعی و شفقت در افراد مضطرب بود.
روش­ کار: برای انجام پژوهش نیمه آزمایشی حاضر که با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه و دوره ی پیگیری یک ماهه انجام شد. از بین مراجعان مضطرب مراکز مشاوره توحید شهر اصفهان در بهار  و تابستان  1399 به روش نمونه­گیری در دسترس 60 نفر انتخاب و بطور تصادفی به سه گروه 20 نفری تقسیم شدند. سپس گروه آزمایش مداخلات درمان متمرکز بر هیجان 12 جلسه 120 دقیقه‌ای و گروه آزمایش مداخلات درمانی تحلیل رفتار متقابل نیز 12 جلسه 120 دقیقه‌ای درمان را دریافت نمودند. اما گروه گواه هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. تشخیص اختلال اضطراب از طریق مصاحبه بالینی و پرسشنامه SCL-90  انجام شد. همچنین داده‌ها با استفاده از پرسشنامه­های نامه شفقت بر خود، مقیاس خود شفقت ورزی نف (2003)، صمیمیت اجتماعی میلر و لفکورت  (1982)، مقیاس آزمون پذیرش اجتماعی مارلو و کراون (1960) جمع­آوری شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که هر دو مداخله بر صمیمیت اجتماعی، پذیرش اجتماعی و شفقت اثر بخش می‌باشد.
نتیجه­ گیری: با توجه به نتایج استفاده از هر دو نوع مداخله جهت تاثیر بر مسائل اجتماعی افراد مضطرب پیشنهاد می­شود.
متن کامل [PDF 678 kb]   (146 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.