مقدمه وهدف: کم­کاری تیرویید سندرمی بالینی است که درنتیجه نقص درتولید هورمون­های تیرویید رخ می­دهد. کمبوداین هورمون بر کیفیت خواب و خودکارآمدی جنسی تأثیرمنفی می­گذارد. پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی رویکرد تلفیقی واقعیت درمانی – هیجان مدار بر کیفیت خواب و خودکارآمدی جنسی زنان مبتلا به کم­کاری تیرویید پرداخته است. مواد و روش ها: طرح پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیش­آزمون و پس­آزمون با گروه آزمایش و گواه است. از بین زنان مبتلا به کم­کاری تیرویید که در درمانگاه بیمارستان شهید رحیمی شهر خرم آباد پرونده داشتند،30نفر به صورت دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه (هرگروه 15 نفر)جایگزین گردیدند. در پیش­آزمون، پرسشنامه کیفیت خواب(پترزبورگ، 1989) و پرسشنامه خودکارآمدی جنسی(وزیری و لطفی، 1392) تکمیل شد. سپس مداخله با رویکرد تلفیقی  واقعیت درمانی- هیجان مدار به مدت 10 جلسه 90 دقیقه ای بر روی گروه آزمایش اجراشد. برای تحلیل داده­ها از نرم افزارspss ویرایش 20 استفاده شد. یافته ها: تحلیل­کواریانس ­چند متغیره و تک متغیره ­نشان داد که اثر متغیرمستقل بر روی متغیرهای وابسته­ قابل ­ملاحظه و در سطح (12/28 F= ،01/P =.) معنادار بوده است و رویکرد تلفیقی واقعیت درمانی – هیجان مدار برکیفیت خواب و خودکارآمدی جنسی بیماران کم­کاری تیرویید تأثیرگذاشته است. نتیجه­گیری: براساس نتایج، رویکرد تلفیقی واقعیت درمانی – هیجان مدار در بیماران مبتلا به کم­کاری تیرویید می تواند باعث افزایش خودکارآمدی جنسی و بهبود کیفیت خواب آن­ها شود.
 

واژه‌های کلیدی: واقعیت درمانی- هیجان مدار، کیفیت خواب، خودکارآمدی جنسی، کم‌کاری تیرویید.

     

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

---

---