جلد 25، شماره 7 - ( مهر 1397 )                   جلد 25 شماره 7 صفحات 93-81 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه علوم پزشکی ایران، بیمارستان حضرت فاطمه (س)، تهران، ایران ، yaazami@yahoo.com
چکیده:   (2931 مشاهده)
زمینه و هدف: سوختگی عمده­ترین تأثیر را روی کیفیت زندگی بیماران گذاشته و سبب مختل شدن رفاه جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی در آنان می­شود. این پژوهش با هدف تأثیر برنامه درمانی مبتنی بر الگوی روانی- اجتماعی بر بهبود کیفیت زندگی در افراد مبتلا بهاختلال استرس پس از سانحه (Posttraumatic stress disorder-PTSD) ناشی از سوانح سوختگی انجام شد.
روش کار: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش­آزمون پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه بیماران مراجعه­کننده به بیمارستان سوانح سوختگی شهید مطهری تهران در سال 1396 بود که با استفاده از نمونه­گیری تصادفی ساده تعداد 30 بیمار با تشخیص PTSD، در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارها شامل مصاحبه نیمه­ساختاریافته تشخیصی بر اساس DSM-5، فهرست اختلال استرس پس از ضربه (PCL-5) و پرسش نامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (WHOQOL-26) بود. برنامه درمانی در طی 12 جلسه برگزار شد و پس از گذشت دو ماه مجدد از گروه آزمایش پیگیری به عمل آمد و نتایج با استفاده از تحلیل کواریانس  چند متغیره و تی همبسته تحلیل گردید.
یافته­ ها: نتایج تحلیل کواریانس چندمتغیری نشان داد مقدار F به­دست آمده برای ابعاد کیفیت زندگی شامل بعد جسمی (04/0p>)، بعد روانی (03/0p>)، بعد اجتماعی (09/0p>) و بعد محیط فیزیکی (04/0p>)، در سطح 05/0 معنی­دار است و برنامه درمانی مبتنی بر الگوی روانی - اجتماعی بر ابعاد کیفیت زندگی مؤثر است. نتایج آزمون t وابسته جهت بررسی میزان ماندگاری تأثیر برنامه درمانی هم در سطح 05/0 معنی­دار است.
نتیجه ­گیری: برنامه درمانی روانی- اجتماعی به‌عنوان درمانی مؤثر و ویژه می­تواند برای بهبود کیفیت زندگی افراد دچار اختلال استرس پس از ضربه ناشی از سوختگی استفاده شود.
متن کامل [PDF 809 kb]   (1749 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.