جلد 23، شماره 144 - ( 3-1395 )                   جلد 23 شماره 144 صفحات 29-19 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jahanbakhsian N, zahrakar K, davarniya R. A Study on the Effectiveness of Caregivers’ Group Supportive-Training Intervention on the Mental Health of MS Patients. RJMS 2016; 23 (144) :19-29
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-3407-fa.html
جهان بخشیان نیره، زهراکار کیانوش، داورنیا رضا. اثر بخشی گروه درمانی آموزشی - حمایتی مراقبان بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس (MS) بر سلامت روان بیماران. مجله علوم پزشکی رازی. 1395; 23 (144) :19-29

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-3407-fa.html


دانشگاه خوارزمی ، rezadavarniya@yahoo.com
چکیده:   (5888 مشاهده)

زمینه و هدف: مالتیپل اسلکروزیس (Multiple Sclerosis :MS) یکی از بیماری‌های شایع سیستم خود ایمنی می‌باشد که روی سیستم عصبی مرکزی تأثیر می­گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی گروه درمانی آموزشی- حمایتی مراقبان بیماران مبتلا به MS بر بهبود سلامت روان (کاهش افسردگی، اضطراب و افزایش عاطفه مثبت) بیماران انجام شد.

روش کار: پژوهش حاضر مطالعه‌ای نیمه تجربی بر اساس طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه این پژوهش را کلیه بیماران مبتلا به ام اس عضو انجمن MS ایران در سال 1392 تشکیل می دادند که دارای پرونده فعال در کلینیک و انجمن بودند. نمونه پژوهش 24 بیمار مبتلا به نوع عوده کننده-بهبود پذیر در محدوده سنی 25-30 سال بودند که به شیوه هدفمند و در دسترس انتخاب و با جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش مقیاس سلامت روان (MHI) پرسشنامه کیفیت زندگی خاص بیماران ام اس (MSQLI)1971 بود که در مراحل پیش آزمون-پس آزمون توسط بیماران دو گروه تکمیل شد. سپس مداخله آموزشی- حمایتی برای مراقبان بیماران گروه ازمایش در 8 جلسه 5/1 نیم ساعته به شیوه گروهی و گام به گام و با توالی هر هفته یک جلسه اجرا شد، اما مراقبان بیماران گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکردند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS 18 توسط آزمون T مستقل تجزیه و تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که مداخلات آموزشی – حمایتی مراقبان بیماران MS در افزایش سلامت روان (کاهش افسردگی، اضطراب و افزایش عاطفه مثبت) بیماران موثر بوده است.

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج بدست آمده پیشنهاد می‌گردد در انجمن های MS سراسر کشور علاوه بر ارایه مداخلات مختلف برای خود بیماران، برای مراقبان آن‌ها نیز آموزش‌هایی به جهت برخورد مناسب‌تر با این بیماران ارایه شود.

متن کامل [PDF 2432 kb]   (3319 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb