زمینه و هدف: اختلالات سایکوتیک در میان اختلالات مختلف روانپزشکی، چه به لحاظ مشکلات فردی و خانوادگی و چه از نظر عواقب اقتصادی- اجتماعی دارای اهمیت ویژه‌ای هستند. شایع­ترین آن­ها اسکیزوفرنی و اختلالات خلقی سایکوتیک هستند که اغلب از دوران جوانی آغاز می‌گردند و معمولاً با صرف هزینه‌های زیاد درمانی و پیش آگهی نه چندان خوب همراه هستند. هدف این مطالعه، بررسی تعیین اثر عوامل خطر بر شدت علائم بیماری سایکوز دوره­ی اول مراجعه کننده به بیمارستان روزبه در یک پیگیری دو ساله است.

روش کار: این مطالعه، یک مطالعه­ی طولی بود که در آن داده­های بیماران دچار سایکوز دوره­ی اول که در سال­های 1387-85 به بیمارستان روزبه مراجعه داشتند مورد بررسی قرار گرفت. اثر متغیرهای نوع درمان، سن، جنس، وضعیت تأهل، سطح تحصیلات، شغل، سابقه­ی بیماری در خانواده و تشخیص بالینی اصلی بر شدت علائم بیماری در نرم افزار R نسخه 2.15.0 و با استفاده از مدل انتقالی مورد بررسی قرار گرفت.

یافته‌ها: متغیرهای نوع درمان، شغل و تشخیص بالینی اصلی بر پاسخ بیمار معنی­دار بوده است.

نتیجه‌گیری: تأکید بر متغیرهای معنی­دار بر پاسخ بیماران در طول درمان می­تواند در شناخت بهتر وضعیت درمانی این بیماران و ارائه­ی برنامه­های مداخله‌ای مناسب­تر راه­گشا باشد.