زمینه و هدف: افزایش شیوع عوامل خطر بیماری­های قلبی- عروقی لزوم تدوین  رویکردهای پیشگیرانه و اولویت بندی مداخلات مربوطه را ضروری می­نماید. این مطالعه جهت بررسی برآورد سهم تأثیر بالقوه عوامل خطر تعدیل­پذیر در بار بیماری­های قلبی- عروقی در ایران انجام گردید.

روش کار: به منظور محاسبه سهم تأثیر بالقوه عوامل خطر، از روش شناسی ارزیابی خطر مقایسه­ای سازمان جهانی بهداشت استفاده شد. شیوع عوامل خطر از سومین بررسی مراقبت عوامل خطر بیماری­های غیرواگیر و اندازه اثر مربوطه از مطالعه قند و لیپید تهران استخراج گردید. سپس اثر مشترک عوامل خطر مورد بررسی (دیابت، پرفشاری خون، چاقی مرکزی، کلسترول بالا) برآورد گردید.

یافته ها: اثر مشترک عوامل خطر انتخابی در سطح حداقل خطر تئوریک نشان داد که پس از تغییر شیوع واقعی آنها به سطح صفر در زنان 4/59%  (76-30= دامنه اطمینان 95%) و در مردان 37% (2/50-7/21 = دامنه اطمینان 95%) از بار بیماری‌های قلبی – عروقی قابل اجتناب است. اثر مشترک عوامل خطر انتخابی در سطح حداقل خطر منطقی و سطح حداقل خطر امکان پذیر نیز در زنان بیشتر از مردان بود.

نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه با تکیه بر بار قابل اجتناب به دست آمده، مؤید لزوم اجرای یک برنامه غربالگری پیوسته و وسیع جمعیتی در خصوص عوامل مورد بررسی در میان بزرگسالان است.