جلد 11، شماره 39 - ( 3-1383 )                   جلد 11 شماره 39 صفحات 113-107 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Asgari M, Omidi A, Sadeghian M, Hashemian H. Evaluation of Diagnostic Value of AgNOR Technique in Differentation Between Non-Neoplastic(Benign) and Malignant Lesions in Urine Cytology. RJMS 2004; 11 (39) :107-113
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-123-fa.html
عسگری مژگان، امیدی عباسعلی، صادقیان محمدهادی، هاشمیان حمیدرضا. ارزیابی ارزش تشخیصی روش AgNOR در افتراق ضایعات خوش‌خیم از بدخیم در سیتولوژی ادرار . مجله علوم پزشکی رازی. 1383; 11 (39) :107-113

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-123-fa.html


چکیده:   (8110 مشاهده)
این مطالعه مقطعی(cross sectional) به منظور بررسی ارزش تشخیصی روش AgNOR(Argyrophilic Nucleolar Organizer) در تمایز سلول‌های اوروتلیال غیرنئوپلاستیک از سلول‌های بدخیم در سیتولوژی ادرار به عنوان نشانه فعالیت تکثیری سلولی، انجام شد. در این مطالعه نقاط AgNOR که به روش نقره کلوییدی رنگ شده بود در سلول‌های اوروتلیال دفع شده در ادرار از نظر کمی ارزیابی شد. هفتاد و پنج بیمار شامل 43 مورد از افراد فاقد بدخیمی اوروتلیال و 32 مورد مبتلا به کارسینوم سلول ترانزیشنال(TCC) با درجات بدخیمی(G) متفاوت شامل 6 مورد مبتلا به TCC با درجه بدخیمی I(1G)، 16 مورد با درجه بدخیمی II(2G)، 6 مورد با درجه بدخیمی III(3G) و 4 مورد با درجه بدخیمی IV(4G) که تمام آن‌ها با روش استاندارد طلایی بیوپسی مثانه تأیید شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین شمارش نقاط AgNOR در هسته سلول‌های اوروتلیال در گروه‌های مختلف عبارت بود از: غیرنئوپلاستیک با میانگین 19/3، TCC(1G) با میانگین 86/3، TCC(2G) با میانگین 20/4 و TCC(3G) با میانگین 44/7 و TCC(4G) با میانگین 34/8. با توجه به نتایج به دست آمده میانگین شمارش نقاط AgNOR در هسته سلول‌های اوروتلیال افزایش مرحله به مرحله‌ای را از موارد غیرنئوپلاستیک تا TCC با درجات بدخیمی بالا نشان داد. مقایسه گروه‌ها با آزمون Oneway ANOVA و Post Hoc به روش Scheffe صورت گرفت که میانگین اختلاف‌ها از نظر آماری معنی‌دار بود(0001/0P<). بیش‌ترین اختلاف بین موارد فاقد بدخیمی با بیماران دارای TCC با درجه بدخیمی 3 و 4 و نیز بین موارد TCC  با درجه بدخیمی I(1G) با 3G و 4G و بین TCC با درجه بدخیمی II(2G) با این 2 گروه مشاهده شد. از سوی دیگر کم‌ترین اختلاف بین موارد بدون نئوپلاسم و بیماران مبتلا به TCC با 1G و نیز بین بیماران مبتلا به TCC با درجه بدخیمی 3 و 4 وجود داشت. میانگین حداکثر تعداد نقاط AgNOR نیز نتایج مشابهی را در هر گروه نشان داد. هدف از این بررسی ارزیابی AgNOR به عنوان روشی با ویژگی زیاد و حساسیت کم‌تر، ارزان و ساده برای افتراق ضایعات خوش‌خیم از بدخیم در سیتولوژی ادرار بوده است. 
متن کامل [PDF 257 kb]   (3629 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آسیب‌شناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb