جلد 14، شماره 55 - ( 4-1386 )                   جلد 14 شماره 55 صفحات 59-65 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Pour Jaffar M, Karimi I, Sharifi S, Salami S, Shakhs Niyaee M. Experimental study of Various Methods of Heparin Administration in Prevention of Adhesion in Infectious and Noninfectious Peritonitis in Guinea Pigs. RJMS. 2007; 14 (55) :59-65
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-732-fa.html
پورجعفر مهرداد، کریمی ایرج، شریفی سیاوش، سلامی سعید، شخص‌نیایی مصطفی. مطالعه تجربی اثر روشهای مختلف تجویز هپارین در جلوگیری از چسبندگی در التهاب عفونی و غیرعفونی صفاق در خوکچه هندی . مجله علوم پزشکی رازی. 1386; 14 (55) :59-65

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-732-fa.html


چکیده:   (5046 مشاهده)

    زمینه و هدف: جراحی در ناحیه شکم می‌تواند به چسبندگی‌های داخل شکمی و عوارض جانبی متعدد و حتی مرگ منجر شود؛ بنابراین دانشمندان برای جلوگیری از این معضل، روشهای مختلفی پیشنهاد کرده‌اند که استفاده از هپارین به عنوان مهار کننده‌ مسیر انعقاد، یکی از آنها می‌باشد. هدف از این مطالعه، مقایسه روشهای مختلف تجویز هپارین سدیم در پیشگیری از چسبندگی بعد از عمل جراحی در محوطه شکمی بود. روش بررسی: در این مدل تجربی، 40 خوکچه هندی، به طور اتفاقی به 8 گروه مساوی در 2 دسته چهارتایی(4-1)A و (4-1)B تقسیم شدند. گروه 1A و 1B به عنوان شاهد منفی در نظر گرفته شدند و هیچ داروی هپارینی دریافت نکردند. بعد از بیهوشی، شکافی به طول 5/1 سانتی‌متر در خط میانی شکم، ایجاد شد و در روده‌ها و صفاق، التهاب القاء گردید، سپس در دسته (4-1)B، با تلقیح داخل صفاقی cfu100 (100 clony forming unit) باکتری اشریشیاکلی، عفونت تجربی القاء گردید. سپس محل جراحی بخیه شد. گروه 2A و 2B، روزی یکبار تا 3 روز هپارین با دوز 80 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم به صورت زیرپوستی و گروه 3A و 3B، یک دوز 100 واحدی هپارین به صورت داخل صفاقی دریافت کردند و گروه 4A و 4B، روزی یکبار تا 3 روز هپارین استاندارد با دوز 80 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم به صورت زیرپوستی توام با یک دوز 100 واحدی هپارین به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. 21 روز پس از جراحی، خوکچه‌ها به روش انسانی، معدوم و میزان چسبندگی‌های صفاقی و واکنش‌های التهابی و ترمیمی بررسی شد. نتایج با تست آماری Fisher exact test و نرم‌افزار آماری Sigma Stat مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: چسبندگی‌های صفاقی و واکنش‌های التهابی در گروه‌های آزمایش در مقایسه با گروه‌های کنترل، کاهش معنی‌داری داشت(05/0P<)، ولی هیچ تفاوت معنی‌داری بین گروه‌های آزمایشی مشاهده نشد(05/0P>). نتیجه‌گیری: این نتایج نشان می‌دهد، تجویز هپارین به صورت زیرپوستی، داخل صفاقی و تجویز توأم آنها، بدون تفاوت‌های معنی‌دار آماری، در کاهش چسبندگی و واکنش‌های التهابی در التهاب عفونی و غیرعفونی صفاق موثرند؛ بنابراین با توجه به آسان‌تر بودن روش تجویز داخل صفاقی، روش اخیر برای جلوگیری از چسبندگی بعد از اعمال جراحی، توصیه می‌گردد.

متن کامل [PDF 252 kb]   (1749 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: دامپزشکی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb