XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zarneshan A, Zolfaghari M, Gholamnejad M, Yousefi M. Effect of aerobic exercise training on sex hormones and markers of inflammation in asthmatic women. RJMS. 2017; 24 (158)
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-4635-fa.html
زرنشان اعظم، ذوالفقاری محمدرضا، غلام نژاد مهدیا، یوسفی مهدی. اثر تمرینات هوازی بر هورمونهای جنسی و مارکرهای التهابی زنان مبتلا به آسم. مجله علوم پزشکی رازی. 1396; 24 (158)

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-4635-fa.html


دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی دانشگاه ارومیه
چکیده:   (525 مشاهده)

شیوع و شدت آسم بعد از بلوغ در زنان بیشتر از مردان است. محققان به اثر هورمونهای جنسی در واسطه های التهابی اشاره می کنند. استروژن در تنظیم مهاجرت، چسبندگی، بقا، و دگرانولاسیون ائوزینوفیل ها و افزایش تولید ایمونوگلوبین E در سلولهای B نقش دارد. پروژسترون نیز درافزایش ایمونوگلوبینE کل و التهاب ائوزینوفیلیک مجرای هوایی از طریق افزایش تولید اینترلوکین 5(IL-5) نقش دارد. افزایش مارکرهای التهابی از قبیل اینترلوکین -4، اینترلوکین -5 و اینترلوکین-13، تعداد ائوزینوفیل خون محیطی و ایمونوگلوبینE ، با شدت آسم ارتباط دارد. فعالیت بدنی در کاهش التهاب و سطوح هورمونهای جنسی و بهبود عملکرد ریوی بیماران آسمی موثر است. از این رو هدف مطالعه حاضر بررسی اثر12 هفته تمرینات هوازی بر تغییرات هورمونهای جنسی و مارکرهای التهابی در اواسط فاز لوتئال زنان مبتلا به آسم بود.

از بین زنان آسمی، 24 زن مبتلا به آسم خفیف تا متوسط و دوره جنسی منظم انتخاب شدند و به دو گروه  تجربی(13 نفر) و کنترل(11 نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی در برنامه تمرینی هوازی، سه روز در هفته و هر جلسه 60 دقیقه شرکت کردند و گروه کنترل غیر فعال ماندند. هر جلسه تمرین، متشکل از 15 دقیقه گرم کردن، 30 دقیقه راه رفتن روی تر‌دمیل با شدت 60 الی 80 درصد حداکثر ضربان قلب و در پایان 15 دقیقه سرد کردن به همراه تمرینات تنفسی بود. شروع تمرین در دو هفته اول با 60 درصد حداکثر ضربان قلب بود و  افزایش تدریجی شدت تمرین طی جلسات بعدی به صورت افزایش شیب و سرعت تردمیل بود. به منظور کاهش رخداد آسم ناشی از ورزش هنگام اجرای تمرینات، دستورالعمل‌های طب‌ورزشی کالج آمریکا (ACSM) به کار گرفته شد. بنابراین از بیماران خواسته شد تا حد امکان، هنگام تمرین، از بینی نفس بکشند و از گرم کردن طولانی مدت استفاده کنند و قبل و بعد از تمرین آب بنوشند. برای تعیین اواسط فاز لوتئال، دوره جنسی بیماران به مدت سه ماه تحت کنترل قرار گرفتند. با مشخص شدن دوره جنسی بیماران، زمان تخمکگذاری بر اساس دستوالعمل تست تخمکگذاری(Max 14.) مشخص شد. اواسط فاز لوتئال هفت الی هشت روز بعد از تخمکگذاری تعیین شد.  قبل و 24 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین و در اواسط فاز لوتئال، استروژن، پروژسترون  و مارکرهای التهابی خونی اندازه گیری شدند. 21 نفر(12 نفر تمرین و 9 نفر کنترل) پروتکل را کامل کردند. بر اساس نتایج ما، تفاوت معنی داری بین تغییرات سطح سرمی اینترلوکین 5 و اینترلوکین 4 بین دو گروه وجود داشت(05/0>p). ارتباط معنی داری بین تغییرات پروژسترون و تغییرات اینترلوکین 5  بعد از سه ماه تمرین مشاهده شد(0/017= ,p0/17=B , 0/84=β ). در شرایط پایه ارتباط مثبتی بین سطح سرمی پروژسترون با درصد ائوزینوفیل خونی (0/017=, p0/61=r) و سطح سرمی اینترلوکین 5 (0/001=p , 0/91=r) درگروه تمرین وجود داشت.

 در کل، مطالعه حاضر نشان داد که برنامه تمرینی هوازی، موجب کاهش سطح سرمی اینترلوکین 5 و 4 شده و  کاهش سطح سرمی پروژسترون در اواسط فاز لوتئال، نقش موثری در کاهش اینترلوکین 5 زنان آسمی داشت.

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: داخلی ریه

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb