جلد 24، شماره 159 - ( 6-1396 )                   جلد 24 شماره 159 صفحات 49-56 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشجوی دکترای تخصصی روان‌شناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.
چکیده:   (912 مشاهده)

زمینه و هدف: مت آمفتامین یک داروی محرک روانی بسیار اعتیاد آور می‌باشد که سبب تغییرات اپی ژنیک می‌گردد و با نشانگان افسردگی مرتبط است. هدف این پژوهش مقایسه تفاوت‌های سنی و جنسیتی در افراد وابسته و ناوابسته به مت آمفتامین و بررسی ارتباط افسردگی با سطح کورتیزول می‌باشد.
روش کار: در یک مطالعه مقطعی، 55 بیمار مصرف‌کننده مت آمفتامین با تشخیص افسردگی (29 مرد و 26 زن) و نیز 65 بیمار افسرده غیر مصرف‌کننده مواد (30 مرد و 35 زن) به روش هدفمند از میان مراجعه کنندگان به سه مرکز درمان محرک در شهر تهران انتخاب و در قالب چهار گروه تخصیص یافتند. ارزیابی سطح کورتیزول به روش رادیوایمونواسی (RIA) و نشانگان افسردگی از طریق پرسشنامه افسردگی صورت گرفت. داده‌ها توسط آزمون خی دو، تی مستقل و همبستگی پیرسون تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که میزان کورتیزول در دو گروه زنان و مردان مصرف کننده بالاتر از دو گروه غیر مصرف کننده می‌باشد (039/0< p). همچنین بین میزان کورتیزول و شاخص افسردگی در مصرف کنندگان ارتباط معناداری وجود داشت (045/0>p)، این ارتباط در زنان قوی‌تر از مردان بود. شاخص سنی نیز در مصرف کنندگان پائین‌تر از دو گروه غیر مصرف کننده بود (041/0>p).
نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه می‌تواند در فرایند پیشگیری و درمان اعتیاد سودمند باشند، استفاده از درمان دارویی در ایجاد تغییرات در سطوح کورتیزول با هدف کنترل عود مصرف می‌تواند مسیر مناسبی برای پژوهش‌های آتی در این حیطه باشد.
 

متن کامل [PDF 382 kb]   (206 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی