XML English Abstract Print


دانشجوی دکترای تخصصی روان‌شناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران. (نویسنده مسئول) دانشجوی دکترای تخصصی روان‌شناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران. (نویسنده مسئول)
چکیده:   (135 مشاهده)

زمینه و هدف: مت آمفتامین یک داروی محرک روانی بسیار اعتیاد آور می باشد که سبب تغییرات اپی ژنیک می گردد که با نشانگان افسردگی مرتبط است. هدف این پژوهش مقایسه تفاوت های سنی و جنسیتی در افراد وابسته و ناوابسته به مت آمفتامین و بررسی ارتباط افسردگی با سطح کورتیزول می باشد. روش بررسی: در یک مطالعه مقطعی، 55 بیمار مصرف کننده مت آمفتامین با تشخیص افسردگی (29 مرد و 26 زن) و نیز 65 بیمار افسرده غیر مصرف کننده مواد (30 مرد و 35 زن) به روش هدفمند از میان مراجعه کنندگان به سه مرکز درمان محرک در شهر تهران انتخاب و در قالب چهار گروه تخصیص یافتند. ارزیابی سطح کورتیزول به روش رادیوایمونواسی(RIA) و نشانگان افسردگی از طریق پرسشنامه افسردگی صورت گرفت. داده ها توسط آزمون خی دو، تحلیل واریانس چند متغیره و همبستگی پیرسون تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که میزان کورتیزول در دو گروه زنان و مردان مصرف کننده بالاتر از دو گروه غیر مصرف کننده می باشد (05/0p<>p>p<span lang="FA" style="font-family: " 12pt;="" lotus";="" b="" batang;="" fa;="" new="" roman";"="" "times="" roman";="">). نتیجه گیری: یافته های این مطالعه می تواند در فرایند پیشگیری و درمان اعتیاد سودمند باشند، استفاده از درمان دارویی در ایجاد تغییرات در سطوح کورتیزول با هدف کنترل عود مصرف می تواند مسیر مناسبی برای پژوهش های آتی در این حیطه باشد.

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی