جلد 17، شماره 75 - ( 6-1389 )                   جلد 17 شماره 75 صفحات 7-15 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Alebouyeh M, Sadegi K, Kadkhodazadeh Asl M. Evaluation of the Effect of Addition of Different Doses of Verapamil to 1.5% Lidocaine on Sensory and Motor Axillary Block. RJMS. 2010; 17 (75) :7-15
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-1494-fa.html
آل بویه محمودرضا، سادگی کامبیز، کدخدازاده اصل مهدی. بررسی تأثیر افزودن دوزهای مختلف وراپامیل به لیدوکائین 5/1% جهت بلوک حسی- حرکتی آگزیلاری. مجله علوم پزشکی رازی. 1389; 17 (75) :7-15

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-1494-fa.html


دستيار بيهوشی
چکیده:   (4726 مشاهده)

    زمینه و هدف: مطالعات نشان داده است که وراپامیل به عنوان یک بلوک‌کننده‌ کانال کلسیمی، باعث تقویت اثرات بی‌حسی بی‌حس‌کننده‌های موضعی می‌شود. با این حال هنوز در دوز مورد استفاده از آن اختلاف نظر وجود دارد. در این مطالعه سعی شده است اثربخشی دو دوز مختلف وراپامیل در ترکیب با لیدوکائین در کیفیت بی‌حسی و بی‌دردی آگزیلاری در اعمال جراحی ارتوپدی اندام فوقانی مورد بررسی قرار گیرد.

روش کار: مطالعه حاضر به صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سوکور طراحی و اجراء شد. در این مطالعه 92 بیمار کاندیدای انجام عمل جراحی اندام فوقانی تحت بی‌حسی آگزیلاری وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی در سه گروه قرار گرفتند: گروه اول فقط لیدوکائین 5/1%؛ گروه دوم لیدوکائین 5/1% به همراه 5 میلی‌گرم((mg وراپامیل؛و گروه سوم لیدوکائین 5/1% به همراه mg 10 وراپامیل دریافت کردند. اطلاعات مرتبط با زمان شروع و طول بلوک سمپاتیک، حسی و حرکتی و بی‌دردی به همراه تغییرات همودینامیک شامل ضربان قلب و فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و متوسط فشار خون شریانی طی مراحل قبل، حین و پس از عمل و درد پس از عمل جراحی بیماران در سه گروه مورد مقایسه قرار گرفت. داده‌های به دست آمده با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS V.13، آزمون کای دو و آزمون آنالیز واریانس یکطرفه (ANOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سطح معنی‌داری در این مطالعه در حد 05/0 در نظر گرفته شد.

یافته‌ها:  فشار خون سیستولیک، دیاستولیک و فشار خون متوسط شریانی در دو گروه وراپامیل مشابه و افت معنی‌داری داشت؛ به طوری که از    دقیقه 15 الی 60 این تغییرات به لحاظ آماری معنی‌دار و پس از آن وضعیت فشار خون  بیماران در سه گروه مشابه بود. متوسطزمان  شروع بلوک سمپاتیک، حسی و حرکتی نیز در گروه بیمارانی که وراپامیل به همراه لیدوکائین دریافت کرده بودند در هر دو گروه به لحاظ آماری کمتر از گروه بیماران لیدوکائین بود(001/0=p). دو گروه وراپامیل از نظر شروع بلوک سمپاتیک اختلاف معنی‌داری با یکدیگر نداشتند (18/0=p). طول مدت بلوک حسی و حرکتی نیز در دو گروه وراپامیل بیش از لیدوکائین تنها بود. شدت درد پس از عمل جراحی تا 6 ساعت پس از عمل جراحی در دو گروه وراپامیل مشابه و کمتر از بیماران گروه لیدوکائین تنها بود که این تغییرات به لحاظ آماری معنی‌دار است.

نتیجه‌گیری:  یافته‌های این مطالعه نشان داد که وراپامیل mg 10 با افزایش طول مدت بلوک حسی و حرکتی و میزان بی‌دردی پس از عمل با تغییرات همودینامیک مشابه به وراپامیل mg 5 می‌تواند در ترکیب با لیدوکائین در بیماران کاندیدای بی‌حسی آگزیلاری مورد استفاده قرار گیرد.

متن کامل [PDF 294 kb]   (1714 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بیهوشی

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb