iumssj
جلد 27، شماره 4 - ( 4-1399 )                   جلد 27 شماره 4 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: تز پایان نامه
Ethics code: ندارد
Clinical trials code: ندارد

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

baharlooeian Z, Vazini H, Kasaei S. Determination of the effect and minimum inhibitory concentration of Toxoplasma gondii and Leishmania major extracts on G1, S, and G2 cell cycles in SKBR3 cell line. RJMS. 2020; 27 (4)
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6087-fa.html
بهارلوییان زهرا، وزینی حسین، کسایی سید مهرداد. بررسی اثرات مهاری عصاره‌های توکسوپلاسما گوندی و لیشمانیا ماژور بر تکثیر رده سلولی سرطان پستان (SKBR3). مجله علوم پزشکی رازی. 1399; 27 (4)

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6087-fa.html


دانشگاه آزاد ، hossin_vazini@yahoo.com
چکیده:   (689 مشاهده)
سابقه و هدف: امروزه سرطان سینه به یکی از مهمترین چالش های دنیای پز‍‍‍‍‍‍‍شکی بدل شده است.‍‍‍‍ استفاده از داروهای شیمیایی جهت کنترل ای بیماری با مشکلات زیادی همراه بوده و نیاز به یک جایگزین طبیعی و مناسب بیش از پیش حس می شود. لذا هدف از این مطالعه بررسی اثر عصاره انگل توکسوپلاسما گوندی بر مقدار زنده مانی رده سلولی SKBR3 و تعیین عملکرد مهاری آن در غلظت های مختلف می باشد.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی از پروتین های دو سویه ی استاندارد توکسوپلاسما گوندی و لیشمانیا ماژور برای اثرات مهاری رشد رده سلولی  SKBR3استفاده شده است. جهت این کار در ابتدا به هر موش تاکی زوئیت به صورت داخل صفاقی تزریق گردید. مایع حاصل از صفاق موش سانتریفوژ و رسوب حاصل بعد از تهیه رقت های مختلف، جهت تیمار کردن سلول های مورد نظر آماده سازی شد. در نهایت جهت سنجش مرگ سلولی و میزان زنده مانی سلول از تست  MTT استفاده شد. جهت آنالیز داده های از آزمون آماری Two Way Anova استفاده شد.
یافته ها: میزان زنده مانی برای عصاره انگل توکسوپلاسما گوندی بهترین اثرات مهاری را داشت. نتایج تست MTT نشان داد که میزان زنده مانی در غلظت های 500 و  1000میکروگرم بر میلی لیتر بهترین اثر مهاری را بر رده سلولی مورد مطالعه داشت. علاوه بر این، IC50 برای سلول های تیمار شده با عصاره انگل توکسوپلاسما گوندی 106.1 میکروگرم بر میلی لیتر و برای عصاره انگل لیشمانیا ماژور 112 میکروگرم بر میلی لیتر شد. این در حالی بود که، با استفاده از آزمون آماری Two Way Anova بین زمان انکوباسیون، غلظت عصاره انگل و میزان زنده مانی سلول ها ارتباط معنی داری مشاهده شد.
نتیجه گیری: عصاره های دو توکسوپلاسما گوندی و لیشمانیا اثرات مهاری رشد بر روی رده سلولی  SKBR3 داشته است بنابر این میتواند به عنوان ترکیبات موثر در مهار رشد سلولهای سرطانی مورد توجه قرار گیرد که نیاز به تحقیقات گسترده تر در اینده دارد.
 
 
 
 
 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بیوشیمی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb